چکیده مقاله
در تحقیق حاضر ورق هایی به ضخامت 12 میلی متر از جنس فولاد ST52 تهیه شدند و بعد از آماده سازی لبه ها به صورت اتصال سر به سر جناغی یک طرفه V کنار یکدیگر مستقر شدند، سپس طی عملیات جوشکاری تک پاس و دو پاس پاس ریشه و پاس رویه با سیم جوش ER70 SG2 با حرارت های ورودی متفاوت جوشکاری شدند نتایج آزمون های متالوگرافی نوری و SEM مشخص نمودند که ریزساختار نمونه ها در پاس ریشه از فریت چند وجهی، فریت سوزنی، فریت ویدمن اشتاین و پرلیت تشکیل شده است و ریزساختار نمونه ها در پاس رویه از فریت چند وجهی، فریت سوزنی و مقدار کمی پرلیت تشکیل شده است مقایسه ریزساختار نمونه ها در پاس ریشه و نیز بررسی سرعت سرد شدن، زمان انجماد و زمان تبلور مجدد حاصل از حرارت ورودی پاس رویه، نشان داد که افزایش حرارت ورودی موجب افزایش زمان تبلور مجدد و کاهش اندازه دانه ها در پاس ریشه شده و نیز از میزان درصد حجمی فریت ویدمن اشتاین با کاهش سرعت سرد شدن پاس ریشه، کاسته شده و بر میزان درصد حجمی فریت سوزنی در پاس ریشه افزوده شد نتایج سختی سنجی در ناحیه فلز جوش پاس ریشه نشان داد با افزایش حرارت ورودی پاس رویه و در نتیجه تبلور مجدد کامل تر در پاس ریشه، سختی در اثر کاهش اندازه دانه و افزایش حجم مرزدانه ها، افزایش یافته است
کلیدواژهها
نویسندگان
احسان غفاریان خرم
کارشناس ارشد مهندسی مواد شرکت بهنگام آفرین سایپا
حامد ثابت
استادیار گروه مهندسی مواد و متالوژی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج
میرمصطفی حسینیون
موسسه فناوری های پیشرفته جوشکاری آما
شیوه ارجاع
�فاریان خرم، احسان و ثابت، حامد و حسینیون، میرمصطفی،1390،بررسی اثر حرارت ورودی پاس تمپر بر ریزساختار و سختی فلز جوش MAG فولاد ST52،دوازدهمین کنفرانس ملی جوش و بازرسی،اصفهان
ارائهشده در
مجموعه مقالات دوازدهمین کنفرانس ملی جوش و بازرسی6 دی 1390 · اصفهان