چکیده مقاله
آلیاژهای پایه زیرکونیومی و فولاد زنگ نزن 321 به دلیل خواص مکانیکی مناسب آنها در صنعت هسته ای کاربردی زیادی دارند دیاگرام فازی Fe Zr عدم حلالیت کامل این دو فلز در یکدیگر را نشان می دهد، بنابراین مناسب ترین روش اتصال این دو آلیاژ لحیم کاری سخت می باشد با توجه به اینکه یکی از مهم ترین پارامترها در لحیم کاری سخت، ترشوندگی سطح فلزات و تعیین فلز پر کننده مناسب با بهترین ترکنندگی و تعیین دما و زمان مناسب برای لحیم کاری است، بدین منظور در تحقیق حاضر قابلیت ترکنندگی فلز پر کننده پایه تیتانیومی بر روی فلزات پایه به منظور لحیم کاری سخت آلیاژهای مذکور مورد بررسی قرار گرفت آزمایش های ترشوندگی در دماهای 820C؛ 850C و 865C و زمان های نگهداری 5، 10 و 15 دقیقه انجام و به منظور جمع آوری نتایج، آزمایش متالوگرافی با استفاده از میکروسکوپ نوری و الکترونی صورت گرفت نتایج نشان داد که فلز پر کننده پایه تیتانیومی ترکنندگی خوبی روی آلیاژ پایه زیر کونیومی نسبت به فولاد زنگ نزن دارد، همچنین با افزایش دما و زمان لحیم کاری، زاویه تر شوندگی کاهش یافته و ترشوندگی بهتر می شود
کلیدواژهها
نویسندگان
محمد ابراهیم باجغلی
دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، گروه جوشکاری، تهران، ایران
ابراهیم حشمت دهکردی
سازمان انرژی اتمی ایران، پژوهشگاه علوم و فنون هسته ای
شیوه ارجاع
�اجغلی، محمد ابراهیم و حشمت دهکردی، ابراهیم،1390،بررسی ترشوندگی فلز پر کننده پایه تیتانیومی در فرآیند لحیم کاری سخت تحت خلا آلیاژ زیر کونیومی و فولاد زنگ نزن 321،دوازدهمین کنفرانس ملی جوش و بازرسی،اصفهان
ارائهشده در
مجموعه مقالات دوازدهمین کنفرانس ملی جوش و بازرسی6 دی 1390 · اصفهان