چکیده مقاله
در این پژوهش ؛ تغییرات ریزساختاری فولادهای مقاوم به حرارت HP قبل و بعد از قرار گرفتن طولانی مدت در معرض دمای سرویس مورد بررسی و ارزیابی قرار گرفت اثرات تغییرات متالورژیکی پیر شدن بر ریزساختار نواحی مختلف جوش و جوش پذیری فولاد نیز مورد مطالعه قرار گرفت جوشکاری این فولاد با فرآیند ترکیبی GTAW پارس ریشه و SMAW پاس رویی با استفاده از سیم جوش اینکونل ۸۲ و الکترود اینکونل ۱۸۲ با حرارت ورودی kj/mm ۱۱/۱ انجام شد ریزساختار فلزات پایه در شرایط نو و پس از پیر شدن و نواحی مختلف اتصالات جوش با استفاده از میکروسکوپ نوری و میکروسکوپ الکترونی روبشی FESEM مجهز به آنالیز طیف سنجی تفکیک انرژی EDS بررسی گردید بررسی های ریزساختاری نشان داد که طی پیر شدن طولانی مدت فولاد HP در شرایط سرویس ، تغییرات متالورژیکی و ریزساختاری زیادی رخ داده است مشخص گردید که در طی پیر شدن، کاربیدهای کروم Cr۲۳C۶ تشکیل و کاربیدهای نایوبیمو اولیه NbC به فاز G استحاله شده اند فصل مشترک فلز جوش با فولاد HPدر شرایط ریختگی نو کاملا پیوسته و بدون عیب مشاهده گردید در حالیکه ، در ناحیه متاثر از حرارت اتصالات جوش فولاد HP پیرشده، ترکهایی مشاهده شده است مشخص گردید که فولاد HP در شرایط پیر شده از جوش پذیری مناسبی برخوردار نیست نتایج ریز ساختاری فلزات جوش نیز نشان داد که ساختار هر دو فلز پرکننده اینکونل ۸۲ و ۱۸۲کاملا آستنیتی بوده و با مورفولوژی دندریتی محوری انجماد یافته اند
کلیدواژهها
نویسندگان
محمد سروش زاده
دانشجو، دانشگاه شهید چمران اهواز
رضا دهملایی
استادیار، دانشگاه شهید چمران اهواز
سیدرضا علوی زارع
دانشیار، دانشگاه شهید چمران اهواز
شیوه ارجاع
�روش زاده، محمد و دهملایی، رضا و علوی زارع، سیدرضا،1402،تاثیر پیر شدن طولانی مدت در دمای بالا بر ریزساختار و جوش پذیری فولاد مقاوم به حرارت HP،ششمین کنفرانس بین المللی جوشکاری و آزمایش های غیرمخرب، بیست و چهارمین کنفرانس ملی جوش و بازرسی، سیزدهمین کنفرانس ملی آزمایش های غیرمخرب و دومین کنفرانس ملی ساخت افزایشی،تبریز
ارائهشده در
مجموعه مقالات ششمین کنفرانس بین المللی جوشکاری و آزمایش های غیرمخرب، بیست و چهارمین کنفرانس ملی جوش و بازرسی، سیزدهمین کنفرانس ملی آزمایش های غیرمخرب و دومین کنفرانس ملی ساخت افزایشی2 اسفند 1402 · تبریز