چکیده مقاله
طرح واره الگوی ثابت و درازمدتی است که در دوران کودکی به وجود آمده و تا دوران بزرگسالی نیز ادامه می یابد که با به کارگیری این مدل طرحواره درمانی ، افراد می توانند مشکلات خود را به صورت ناهمخوان دیده و در نتیجه برای رهایی، انگیزه بیشتری پیدا میکنند لذا پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی طرحواره درمانی بر خود پنداره تحصیلی و سرمایه های روانشناختی دانش آموزان مقطع متوسطه اول شهر بشرویه انجام پذیرفت این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل است جامعه آماری پژوهش حاضر از دانش آموزان دختر مقطع متوسطه اول در سال تحصیلی 1397 98 شهر بشرویه به تعداد360 نفر مشغول به تحصیل میباشند 30 نفراز دانش آموزان به شیوه نمونه گیری نمونه گیری مبتنی بر هدف از بین دانش آموزان دختر پایه نهم انتخاب شدند 15 نفردر گروه آزمایش و 15 نفردر گروه کنترل قرار میگیرند گروه آزمایش 10 جلسه90 دقیقه ای باروش طرحواره درمانی آموزش دیدند و گروه کنترل درلیست انتظار قرار گرفتند گروه ها پرسشنامه خود پنداره تحصیلی یسن چن 2006و پرسشنامه پرسشنامه سرمایه روانشناختی لوتانز 2007 را به عنوان پیش آزمون و پس آزمون تکمیل کردند داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 22 به روش تحلیل کوواریانس تجزیه و تحلیل شدند یافته ها نشان داد میان گروه طرحواره درمانی و گروه کنترل تفاوت معناداری وجود داشت براساس نتایج تحلیل بین موردی برای مولفه های سرمایه روانشناختی، آموزش برای دانش آموزان به طور معنیداری مولفه های خودکارآمدی p =0/002 و امیدواری p =0/001 دانش آموزان را افزایش داده ولی تاثیر معنیداری بر مولفه های تاب آوری p =0/116 و خوشبینی p =0/079 نداشته است همچنین نتایج نشان داد که خود پنداره تحصیلی در گروه آزمایش قبل و بعد از مداخله دارای تفاوت معنی داری است اما در گروه کنترل این تفاوت مشاهده نگردید نتایج این مطالعه نشان داد طرحواره درمانی توانست خود پنداره تحصیلی و سرمایه روانشناختی را افزایش دهد بنابراین دبیران میتوانند برای بهبود خودپنداره و سرمایه روانشناختی در دانش آموزان از این روش بهره بگیرند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�لیمانی رباطی، عذرا سادات و خاکشور، فاطمه،1398،اثر بخشی طرح واره درمانی بر خود پنداره تحصیلی و سرمایه های روانشناختی دانش آموزان مقطع متوسطه اول شهر بشرویه،چهارمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی،مشاوره و علوم تربیت�
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی،مشاوره و علوم تربیتی14 آبان 1398