چکیده مقاله
هدف از این تحقیق، بررسی نقش تعدیل گری جنسیت در رابطه بین خودپنداره و درگیری عاطفی ریاضی دانش آموزان پایه ی نهم شهر یزد بوده است این پژوهش بر حسب هدف کاربردی همچنین روش پژوهش بر اساس روش گردآوری داده ها توصیفی از نوع همبستگی محسوب میشود جامعهی مورد مطالعه، کلی6ه ی دانش آموزان پایه ی نهم شهر یزد 9341 نفر میباشد، که براساس فرمول کوکران، تعداد نمونه محاسبه شد روش نمونه گیری، خوشه ای چند مرحله ای و گروه نمونه، 426 نفر بوده است با گردآوری اط6لاعات از طریق پرسشنامه برای تجزیه وتحلیل داده ها مهیا شد لذا برای سنجش مقیاس خودپنداره ریاضی از پرسشنامه ی مارش 2004 که دارای 5 گویه است استفاده شد همچنین برای سنجش مقیاس درگیری تحصیلی عاطفی از پرسشنامه توسط کنگ، وونگ و لم 2003 که دارای 22 گویه است استفاده شد در راستای پاسخ به فرضیه های پژوهشی از روش رگرسیون گام به گام استفاده شده است نتایج حاکی از آن است که خودپنداره در گروه جنسیتی پسران میتواند پیش بینی کننده ی موفقیت محوری آنها باشد در رابطه ی میان خودپنداره با سه مولفه ی خستگی، اضطراب و علاقه جنسیت به عنوان متغیر تعدیل گر عمل نکرده و متغیر خودپنداره این روابط را به یک شیوه پیشبینی کرده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�کیم نیا، فاطمه و رحیمی، مهدی و زندوانیان، احمد،1398،بررسی نقش تعدیل گری جنسیت در رابطه بین خودپنداره و درگیری عاطفی درس ریاضی دانش آموزان پایه ی نهم،چهارمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی،مشاوره و علوم تربیت�
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی،مشاوره و علوم تربیتی14 آبان 1398