چکیده مقاله
پژوهش حاضر باهدف پیش بینی نگرش کلی به هوش مصنوعی بر اساس پنج عامل بزرگ شخصیت انجام شد جامعه آماری پژوهشحاضر، شامل جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه دانشجویان دانشکده علوم تربیتی دانشکده شیراز است که در سال تحصیلی۱۴۰۲ ۱۴۰۳ مشغول به تحصی لاند گروه نمونه مورد مطالعه تعداد ۱۴۴ نفر شامل ۶۷ ۳ درصد زن و ۳۲ ۷ درصد مرد با استفادهاز نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شد ابزارها شامل پرسشنامه استاندارد فرم کوتاه مقیاس ۵ عامل نئو، NEO FFI ، مقیاسنگرش کلی به هوش مصنو عی GAAIS که توسط گروه نمونه تکمیل گردید در تجزیه وتحلیل داده ها ابتدا در سطح توصیفی بهتوصیف متغیرهای جمعیت شناختی واصلی با استفاده از فراوانی و درصد فراوانی، میانگین و انحراف معیار پرداخته شد و در سطحاستنباطی با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و آزمون رگرسیون به بررسی روابط بین متغییر ها پرداخته شد تجزیه وتحلیلداده ها با نرم افزارهای SPSS نسخه ۲۷ انجام شد، نتایج نشان داد عصبیت ۰ ۲۵۳ ، توافق ۰ ۲۴۲ به صورت معکوس و وجدانیبودن ۰ ۳۲۵ و باز بودن به تجربه ۰ ۲۸۳ و برونگرایی ۰ ۰۱۶ به صورت مستقیم نگرش مثبت به هوش مصنوعی را پیش بینیمی کنند عصبیت ۰ ۳۹۴ ، توافق ۰ ۱۴۴ پیش بینی کننده های مستقیم و معنادار نگرش منفی به هوش مصنوعی و وجدانی بودن ۰ ۶۸ ، برونگرایی ۰ ۴۴۰ و باز بودن به تجربه ۰ ۵۵ پیش بینی کننده های معکوس و معنادار نگرش منفی به هوش مصنو ع یاند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ارع دوراهی، اسماء،1402،پیشبینی نگرش کلی به هوش مصنوعی، بر اساس پنج عامل بزرگ شخصیت در دانشجویان دانشگاه شیراز ۱۴۰۳-۱۴۰۲،نوزدهمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�
ارائهشده در
مجموعه مقالات نوزدهمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی25 اسفند 1402