چکیده مقاله
اگر کسی در مقام دفاع از دعوا بگوید طلب خواهان را پرداخته ام ؛ اگرچه لفظ اقرار مرکب نیست، معنای آن مرکب از دو جزء است: یکی مدلول مطابقی، یعنی پرداخت دین و دیگری مدلول التزامی، یعنی مدیون بودن اهداف این پژوهش، بررسی اقرار مرکب و مقید در حقوق ایران و فرانسه و جایگاه اقرار در حل و فصل دعاوی می باشد و روش این پژوهش، توصیفی تحلیلی می باشد از نتایج این پژوهش آن است که با توجه به قانون مدنی و اصول حقوقی و فقهی و برخی از آرای معتبر فقهی، تجزیه ناپذیری اقرار موجه می باشد و در حقوق فرانسه، حسب متون قانونی و آرای حقوقدانان و رویه قضایی، قاعده تجزیه ناپذیری اقرار پذیرفته شده و جز در موارد استثنایی تجزیه اقرار به ضرر مقر منع شده است که با وجود عدم تصریح نسبت به اقرار مرکب معنوی، حکم تجزیه ناپذیری آن به خوبی استنباط می شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�هانگیری، بهاره،1397،جایگاه اقرار مرکب و مقید در حقوق ایران و فرانسه،دومین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضای�