چکیده مقاله
طرفین عقد نکاح میتوانند ضمن عقد با توافق شروطی را بگنجانند و در صورت تخلف از آنها برای مشروط له حق فسخ عقد پدیدار میشود در برخی موارد طرفین صحبتی از وجود یا عدم وجود صفتی در طرف مقابل به میان نمی آورند در حالیکه آنرا پیش فرض ذهنی خود قرار داده اند و عقد نکاح را مبتنی بر آن منعقد می نمایند به صورتی که در صورت تخطی از آن شرط برای مشروط له حق فسخ نکاح پدید می آید این مورد را میتوان از ماده 1128 قانون مدنی استنباط نمود در این پژوهش مصداقی از این صفات به نام ازدواج پیشین را مورد کاوش قرار می دهیم به این صورت که آیا میتوان در صورت سکوت طرفین عدم سابقه ازدواج یا روابط دوستی با جنس مخالف را شرط ضمنی نکاح فرض کرد و با مشخص شدن اینکه طرف مقابل این موارد را در گذشته تجربه نموده است معتقد به وجود حق فسخ نکاح بود یا خیر به طور اجمالی میتوان در صورت سکوت طرفین به نظر می رسد در مورد عدم روابط دوستی با جنس مخالف پیش از ازدواج ، اراده ضمنی طرفین نیز حکایت از تبانی آنها بر این صفت در عقد نمی کند ولی در مورد روابط جنسی و مدخوله با توجه به اینکه ارتکاز ذهنی متعاقدین حاکی از عدم تجربه این موضوع می باشد تخلف از آن میتواند موجد حق فسخ نکاح برای طرف مقابل باشد همچنین فقدان بکارت در زوجه اگر به دلیلی غیر از روابط جنسی باشد موجبی برای فسخ نمی باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
محمدی جوزانی، سجاد و عوض پور هیبت لو، فردین،1399،امکان سنجی عدم سابقه ازدواج به عنوان شرط ضمن عقد نکاح،پنجمین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضای�
ارائهشده در
مجموعه مقالات پنجمین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضایی29 آبان 1399