بازپروری اطفال و نوجوانان بزهکار(معارض با قانون) در مقررات ایران

چکیده مقاله

زمینه و هدف: بازپروری1اطفال و نوجوانان معارض با قانون یکی از مهم ترین مسائل داخل در سیاست جنایی یک نظام حقوقی بوده که می بایست از رهگذر مقررات فراتقنینی، تقنینی و فروتقنینی، با توجه به رویکردهای آینده گرا، اصلاح گرا و تربیت مدار، بزه زدایی آن را مورد توجه قرار داده، به گونه ای که از یک سو طفل و نوجوان محیای بازگشت به محیط خانواده و اجتماع شود و از سوی دیگر از ورود آسیب های مختلف ناشی از ارتکاب بزه به آنها و اجتماع جلوگیری نمود لذا نظر به آنکه اطفال و نوجوانان سرمایه های انسانی جامعه برای آینده زمینه های مختلف علمی،آموزشی و می باشند لذا سیاست بازپروری و بازسازگاری آنان از اهمیت زیادی برخوردار می باشد روش شناسی: این پژوهش به روش تحلیلی توصیفی با استفاده از قوانین و مقررات موجود و مقالات و منابع کتابخانه اب تنظیم شده است نتایج و یافته ها: باید به این نکته توجه نمود که نظام دادرسی اطفال و نوجوانان با هدف تربیت و تامین مصلحت آنان و جامعه، ساماندهی شده و بنیان این نظام بر پایه پیشگیری رشد مدار2استوار است3تا در نهایت با الغای فرایند ثبات در بزهکاری از انحراف و کجروی آتی آنان در جامعه پیشگیری گردد با توجه به آنکه اطفال و نوجوانان اصولا به نحو اتفاقی مرتکب جرم می شوند و عوامل زیادی همچون حساسیت های دوره سنی، ضعف های روانشناختی، عدم آگاهی و در این امر موثر می باشند لذا اعمال اقدامات بازپرورانه در مقایسه با پاسخگویی های کیفری صرف از تاثیرگذاری بیشتری برخوردار می باشد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

رضا رجبی کرسیکلا

دانشجوی مقطع کارشناسی ارشد دانشگاه علوم قضایی و خدمات اداری، رشته حقوق کیفری اطفال و نوجوانان

�جبی کرسیکلا، رضا،1399،بازپروری اطفال و نوجوانان بزهکار(معارض با قانون) در مقررات ایران،پنجمین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضای�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات پنجمین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضایی29 آبان 1399