استصناع در فقه امامیه و شافعی و شمول آن در قراردادهای بانکی و معاملات بورسی

چکیده مقاله

عقد سلم یکی از اقسام عقد بیع است که در آن ثمن نقدی پرداخت می شود و مبیع در آینده تهیه شده یا ساخته می شود ودر اختیار مشتری قرار می گیرد استصناع به عقیده اکثر فقهای شافعی ملحق به بیع سلم می گردد و برخی دیگر آن را مستقلدانسته اند و برخی از فقیهان امامیه برخلاف اکثر آن را ملحق بدان دانسته اند استصناع به معنای درخواست ساخت و تولیدکالایی می باشد و سازنده متعهد به تهیه مواد اولیه و ساخت مصنوع مطابق با اوصاف پیش گفته مستصنع است اکثر فقهایامامیه قائل به عدم صحت آن می باشند و در مقابل عده ای صحت آن را پذیرفته و به عقودی نظیر بیع سلف، اجاره ،جعاله یاصلح ملحق نموده اند ولی ظاهر بر این است که عقدی صحیح و مستقل باشد با شرایط و احکامی بر آن بار می کنند مشروط بهاینکه خلاف شرع و قانون امری نباشد فقیهان متفق القول هستند براین که عقد سلم از نظر شرعی صحیح و جایز است و برایاثبات آن به کتاب، سنت و اجماع استدلال نموده اند ارکان عقد سلم عبارتند از متعاقدین، ثمن قیمت ، مسلم فیه موردمعامله و صیغه شرایط متعاقدین همان شرایطی است که در قواعد عمومی قراردادها و عقد بیع برای طرفین معامله مطرحاست سوالی مطرح است اینکه آیا برای انعقاد این عقد استعمال لفظ ضروری است؟ در این خصوص اختلاف نظر وجود دارد دراین مقاله دیدگاه مذاهب امامیه و شافعی و حقوق ایران در مورد استصناع و احکام و قلمرو آن و نیز اوراق بهادار استصناع موردبررسی قرار می گیرد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

محمد رنجبری

کارآموز وکالت و دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشگاه بین المللی امام خمینی ره قزوین

�نجبری، محمد،1400،استصناع در فقه امامیه و شافعی و شمول آن در قراردادهای بانکی و معاملات بورسی،هفتمین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضای�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضایی30 خرداد 1400