تحلیل ضمان درک در عقد بیع صحیح

چکیده مقاله

عقد بیع با مبیع مستحق للغیر، قانونا موجب درک است هدف تحقیق این است که ضمان درک در عقد صحیح تحلیل شود و با توجه به قرائن قانونی ۲/۳۶۲ ،۳۹۰،۷۰۸، ۳۷۹،۶۹۷ ،۸۱۷و ۸۲۰ ق م ، ۲۲۳،۲۷۹ ق م از درک و صحیح تعریفی ارائه شود تا نه تنها امکان جمع درک و صحیح بیان شود بلکه به عنوان روشی خاص و منحصر به فرد ، مورد توجه و ارزیابی قرار گیرد یافته های این مقاله حاکی از آن است که در عقد بیع صحیح با قابلیت تاثیر مذکور، مشتری هنوز مالک عین مبیع نمی شود که این ضرر ذاتی به مشتری درک ، است درک مذکور خودبخود افاده فساد نمی نماید بلکه قانون بایع مذکور را ضامن آن می نماید تا درک ضرر ذاتی را جبران کند بدیهی است به استناد ماده ۱۱۰۰ ق م با اخذ رضایت از مالک عین ، تملیک عین ثالث به مشتری تحقق می یابد ۳۳۸ ق م یعنی درک جبران و عقد موثر می شود بدیهی است در این صورت، نوبت به فساد ماده ۳۹۱ ق م نمی رسد لذا با جبران مذکور از فساد عقد ، جلوگیری می شود روش تحقیق در این مقاله، به شکل توصیفی تحلیلی است