بررسی اخذ تابعیت مضاعف ایران و عراق توسط ایرانی های رانده شده از عراق ازمنظر حقوق ایران و حقوق بین الملل

چکیده مقاله

تابعیت مضاعف به معنای جمع شدن دو یا چند تابعیت در یک شخص می باشد این اشخاص در همان حال که تابع دولتیهستند دولت دیگر نیز آنها را تابع خود می داند همانگونه که شخص بدون تابعیت آپاتراید در وضعیت غیر عادی قرار دارد،شخصی که بیش از یک تابعیت دارد نیز، دارای وضعیت غیر عادی می باشد زیرا، تابعیت منشا حقوق و تکالیف فرد در برابرکشور متبوع است از یک طرف، برخورداری از حقوق و مزایای همزمان از دو دولت می تواند به مصالح ملی دولت های متبوعخدشه وارد نماید؛ از طرف دیگر، بسیار دشوار است که شخص بتواند تمام تکالیف خود را نسبت به دو دولت ایفا نماید اگرفردی که دارای تابعیت مضاعف، بتواند شاغل مهم کشوری و لشکری را در هر دو کشور احراز کند، مشکلاتی ایجاد خواهد شد تابعیت مضاعف به این دلیل به وجود می آید که دولتها حق دارند شرایطی که به موجب آن یک فرد جزء اتباع آن می شود،مشخص کنند تابعیت مضاعف شاید در نگاه اول فریبنده باشد چرا که به افراد امکان می دهد تا برای به دست آوردن روادید وگذرنامه از میان چند کشور دست به انتخاب بزنند اما واقعیت کام ا لا متفاوت است چون تابعیت در عین داشتن حقوق و مزایا،تکالیفی و تعهداتی را نیز بار می کند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

عبدالکریم شاحیدر

استادیار دانشگاه پیام نور، گروه حقوق، تهران، ایران

عارف امیری امجد

دانشجوی ارشد حقوق بین الملل دانشگاه پیام نور خوزستان، واحد دزفول

�احیدر، عبدالکریم و امیری امجد، عارف،1402،بررسی اخذ تابعیت مضاعف ایران و عراق توسط ایرانی های رانده شده از عراق ازمنظر حقوق ایران و حقوق بین الملل،پانزدهمین کنفرانس بین المللی حقوق و علوم قضای�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات پانزدهمین کنفرانس بین المللی حقوق و علوم قضایی27 مرداد 1402