بررسی جایگاه اصل برائت در نظام حقوقی ایران و اسناد بین المللی

چکیده مقاله

اصل برائت یکی از اصول اساسی دادرسی عادالنه در نظامهای حقوقی ملی و بین المللی است که بر بیگناهی متهم تا اثبات جرم تاکید دارد این اصل نقش کلیدی در حمایت از حقوق متهمان و جلوگیری از محکومیت های ناعادالنه ایفا میکند با وجود پذیرش اصل برائت در قوانین ایران و اسناد بینالمللی، تفاوت هایی در اجرای آن وجود دارد در ایران، برخی تفاسیر فقهی و قوانین کیفری، از جمله اماره مجرمیت و علم قاضی، موجب محدودیت در اجرای این اصل شدهاند این پژوهش جایگاه اصل برائت را در نظام حقوقی ایران بررسی و آن را با استانداردهای بینالمللی حقوق بشر مقایسه میکند تا چالش ها و فرصتهای تقویت این اصل را شناسایی کند روش تحقیق توصیفی تحلیلی است و با بررسی منابع فقهی، قوانین داخلی و اسناد بینالمللی، ابعاد مختلف اصل برائت را تحلیل میکند نتایج نشان میدهد که در حقوق ایران، اصل برائت با محدودیتهایی در جرایم امنیتی و پذیرش علم قاضی روبهرو است در مقابل، اسناد بین المللی بر لزوم رعایت بیقیدوشرط این اصل تاکید دارند برای تحقق دادرسی عادالنه، تطبیق قوانین ایران با استانداردهای بینالمللی، کاهش استثنائات و تقویت حقوق متهمان ضروری است اصلاح قوانین کیفری ایران مطابق با معیارهای بینالمللی میتواند موجب افزایش اعتماد عمومی به نظام قضایی و کاهش نقض حقوق متهمان شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

احمد پاپی

دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق کیفری و جرم شناسی، گروه حقوق، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه میبد، میبد، ایران

پاپی، احمد،1404،بررسی جایگاه اصل برائت در نظام حقوقی ایران و اسناد بین المللی،بیستمین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضای�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیستمین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضایی20 فروردین 1404