چکیده مقاله
احترام در لغت به معنای منع و محرومیت آمده و در اصطلاح اصل و بنا در اموال و منافع است، که بدون صاحب آن از تحت اختیارش خارج نشود و کسی بدون رضایت خاطر او در آن مال تصرف نکند، مناسبت معنای لغوی یا اصطالحی این می شود که: تصرف در مال دیگری چون موجب محرومیت او از مال و منافعش می شود، لذا از این تصرف بدون اجازه مالک منع شده است، این قاعده نه تنها در صورت توافق طرفین بر انجام معامله بلکه حتی در صورت فساد معامله هم با اعتقاد به احیای حقوق مستحقرداخت اجرت المثل را لازم می داند احترام مال و عمل مسلم به این معنا است که نمی توان در مال مسلم به طور مجانی تصرف نمود و به حقوق او تعدی کرد به جهت آنکه تجاوز به حقوق وی جایز نمی باشد و همین رداخت شود طور اگر عملی هم از جانب وی انجام شود محترم بوده و باید اجرت آن
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�زائی، احمدرضا و نصیری، رقیه،1404،بررسی فقهی و حقوقی قاعده احترام،بیستمین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضای�
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیستمین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضایی20 فروردین 1404