بررسی فقهی حکم عزل در فقه امامیه

چکیده مقاله

موضوع عزل، به مثابه یکی از مصادیق اعمال موثر بر حقوق زوجه در فقه امامیه، همواره محل بحث و مناقشه اصولی و فقهی بوده است این پژوهش به تبیین و تحلیل مبانی استدلالی دو دیدگاه اصلی در خصوص مشروعیت این عمل می پردازد؛ دیدگاه قائلین به جواز و دیدگاه منکرینی که آن را موجب کراهت یا حرمت می دانند دسته اول بر اطلاقات عقدی و اصالت اراده طرفین در تعیین حدود بهره مندی از ثمرات نکاح استناد می کنند در مقابل، گروه دوم با تکیه بر متون روایی و قواعد فقهی مرتبط با حفظ حقوق زوجه و اصل عدم تضرر، عزل را تصرفی در حق نسل داری زوجه قلمداد نموده و آن را مجاز نمی شمارند این مقاله با روش اجتهادی تطبیقی، مستندات هر دو گروه را از حیث سندی و دلالی مورد سنجش قرار داده و با واکاوی مفهوم «اقتضای اطلاق عقد» در برابر «دلالت نهی»، به ارزیابی میزان اعتبار و حجیت هر یک از ادله می پردازد تا در نهایت، چارچوب فقهی مستحکمی برای تعیین تکلیف این حکم ارائه دهد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

عزیزه بهاری اجیرلو

دانش آموخته سطح سه حوزه علمیه، رشته فقه و اصول، مدرس حوزه علمیه ثامن الحجج ع ، پارس آباد، اردبیل، ایران

لیلا صالحی قنبرلو(نویسنده مسئول)

دانش آموخته سطح س حوزه علمیه، رشته تفسیر و علوم قرآن، مدرس حوزه علمیه ثامن الحجج ع ، پارس آباد، اردبیل، ایران

�هاری اجیرلو، عزیزه و صالحی قنبرلو(نویسنده مسئول)، لیلا،1404،بررسی فقهی حکم عزل در فقه امامیه،بیست و یکمین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضای�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و یکمین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضایی24 مرداد 1404