بررسی کنوانسیون لاهه ۲۰۰۵ در خصوص موافقت نامه های انتخاب دادگاه صالح

چکیده مقاله

انتخاب دادگاه صالح در بازرگانی بین المللی به خصوص در چارچوب های قانونی معاصر، امری متداول و ضروری است با تصویب کنوانسیون لاهه ۲۰۰۵ در خصوص موافقت نامه های انتخاب دادگاه، قواعد روشن تری برای تعیین دادگاه صلاحیت دار در دعاوی بین المللی به وجود آمده است این کنوانسیون، به طرفین این امکان را می دهد که به صورت اختیاری، دادگاه خاصی را برای رسیدگی به اختلافات خود برگزینند و دادگاه های دیگر تصمیمی برای شنیدن دعوا نداشته باشند مفهوم صلاحیت بین المللی و توافق بر صلاحیت دادگاه، به ویژه در ایران با چالش هایی مواجه است جمهوری اسلامی ایران هنوز به این کنوانسیون ملحق نشده است و قوانینی که به طور خاص به صلاحیت بین المللی در دعاوی مالکیت فکری پرداخته شود، وجود ندارد این موضوع می تواند موجب ایجاد عدم قطعیت و پیچیدگی در حل و فصل دعاوی تجاری و مدنی بین المللی، بخصوص در حوزه حقوق مالکیت فکری برای تاجران ایرانی شود با توجه به تحولات جهانی و اهمیت روزافزون توافقات انتخاب دادگاه، پیشنهاد می شود که ایران به کنوانسیون لاهه ۲۰۰۵ بپیوندد این پیوستن می تواند به افزایش فرصت های تجاری و تسهیل شناسایی و اجرای آرای صادره از سوی دادگاه های ایران در دیگر کشورها کمک کند همچنین، با ارتقاء نظام حقوقی داخلی به استانداردهای بین المللی، می توان شرایط بهتری را برای تجارت بین المللی فراهم کرد به منظور تضمین این هدف، لازم است که قوانین جاری کشور به گونه ای اصلاح شود که به حاکمیت اراده طرفین قراردادها احترام گذاشته شود و امکان توافق بر صلاحیت دادگاه های بین المللی تسهیل گردد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

صالح حامد جلالی

دانشجوی دکتری حقوق خصوصی ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مراغه ، مراغه ، ایران

فرشید محمدی

دانشجوی دکتری حقوق خصوصی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مراغه، مراغه

پریوش نجفی قطار

دانشجوی دکتری حقوق خصوصی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مراغه، مراغه

�امد جلالی، صالح و محمدی، فرشید و نجفی قطار، پریوش،1404،بررسی کنوانسیون لاهه ۲۰۰۵ در خصوص موافقت نامه های انتخاب دادگاه صالح،بیست و یکمین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضای�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و یکمین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضایی24 مرداد 1404