چکیده مقاله
افزایش نرخ تصادفات و تخطی از سرعت مجاز در معابر مسکونی، چالشی جدی در مدیریت شهری معاصر است که ایمنی عابران پیاده و آرامش ساکنان را تهدید می کند این پژوهش با هدف بررسی و ارزیابی اثربخشی سرعت گیرها و تپه های آرام ساز بر کاهش سرعت وسایل نقلیه و افزایش ایمنی در خیابان های مسکونی انجام شده است روش تحقیق حاضر از نوع توصیفی تحلیلی و بر پایه مرور نظام مندادبیات و مطالعات موردی داخلی و بین المللی است در این راستا، ابتدا انواع تسهیلات آرام سازی ترافیک و ویژگی های هندسی آن ها تبیین گردیده و سپس اثرات این ابزارها بر رفتار رانندگان، پارامترهای جریان ترافیک و نرخ تصادفات مورد واکاوی قرار گرفته است یافته های پژوهش نشان می دهد که استقرار صحیح سرعت گیرها و تپه های آرام ساز، منجر به کاهش قابل توجهی معمولا بین ۲۰ تا ۴۰ درصد در سرعت وسایل نقلیه و کاهش شدت و تعداد تصادفات، به ویژه برخورد با عابران پیاده می شود با این حال، نتایج حاکی از آن است که استفاده نادرست یا غیراستاندارد از این تسهیلات می تواند معایبی نظیر افزایش زمان سفر، استهلاک خودروها، آلودگی صوتی و اختلال در عملکرد وسایل حمل ونقل عمومی و امدادی را به دنبال داشته باشد همچنین، بررسی ها نشان داد که پذیرش اجتماعی و مشارکت شهروندان در فرآیند طراحی و نصب، نقشی کلیدی در موفقیت این پروژه ها ایفا می کند در نهایت، پیشنهاد می شود که با رویکردی بومی گرانه و با رعایت استانداردهای مهندسی دقیق، و همچنین بهره گیری از فناوری های نوین مانند سرعت گیرهای هوشمند، از معایب این تسهیلات کاسته و کارایی آن ها در ارتقای ایمنی شهری افزایش یابد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�باسی ولدانی، زهرا،1404،بررسی ارزیابی اثربخشی سرعت گیرها و تپه های آرام ساز بر کاهش سرعت و افزایش ایمنی در خیابان های مسکونی،بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی،شیروان
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی28 بهمن 1404 · شیروان