چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف بررسی اندیشه های فلسفی چهار متفکر برجسته دوره رنسانس مانند آلبرتی، بیکن، دکارت و پیکو دلا میراندولا انجام شد در این مطالعه، روش تحقیق توصیفی تحلیلی و مبتنی بر تحلیل متون و منابع فلسفی به کار گرفته شد تا جایگاه انسان، عقل، معرفت، طبیعت و روش تفکر در فلسفه رنسانس مورد بررسی و مقایسه قرار گیرد یافته ها نشان می دهد که آلبرتی و پیکو بر توانمندی، آزادی و کرامت انسان تاکید دارند و او را موجودی خلاق و خودآفرین می دانند، در حالی که بیکن محدودیت های شناختی انسان را برجسته کرده و ضرورت روش علمی و تجربه عملی را برای دستیابی به معرفت معتبر مطرح می کند دکارت با تمرکز بر اصالت عقل و خودآگاهی، فلسفه مدرن را پایه گذاری می کند و مسیر دستیابی به یقین و دانش قطعی را از طریق شک روشمند مشخص می سازد تحلیل یافته ها همچنین نشان می دهد که نگرش به طبیعت و روش تفکر در میان این متفکران متنوع است و تلفیقی از انسان گرایی، عقل گرایی علمی و رشد اخلاقی را ارائه می دهد این مطالعه، بازنمایی جامع و تحلیلی از فلسفه رنسانس فراهم کرده و نشان می دهد که این دوره، زمینه ساز تحولات فلسفی و علمی مدرن بوده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�قفی اصل، اشکان و حق جو، امیر،1404،بررسی اندیشه های فلسفی اندیشمندان دوره رنسانس؛ آلبرتی، بیکن، دکارت و پیکو،بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی،شیروان
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی28 بهمن 1404 · شیروان