چکیده مقاله
امروزه با گسترش ابعاد شهرنشینی و پیچیدگی روزافزون مسائل شهری، پارادایم سنتی مدیریت شهری که مبتنی بر رویکردهای سلسله مراتبی و تمرکزگرا بود، به تدریج جای خود را به رویکرد «حکمرانی شهری» Urban Governance داده است حکمرانی شهری با تاکید بر فرایندهای مشارکتی، شفافیت، پاسخگویی، حاکمیت قانون و به کارگیری فناوری های نوین، ظرفیت قابل توجهی برای ارتقای کارآمدی مدیریت شهرها دارد این پژوهش با هدف تبیین نقش حکمرانی شهری در ارتقای کارآمدی مدیریت شهرها، با بهره گیری از روش تحلیل محتوای کیفی و رویکرد تطبیقی، به واکاوی ابعاد نظری و یافته های تجربی می پردازد یافته های پژوهش نشان می دهد که تحول از ساختارهای سلسله مراتبی متمرکز به الگوهای شبکه ای و مبتنی بر همکاری، پیش شرط اصلی کارآمدی مدیریت شهری است تحلیل تطبیقی کلانشهرهای موفق مانند کپنهاگ، سنگاپور و بارسلون در مقایسه با شهرهای کم کارآمد، همبستگی مثبت و معناداری را میان شاخص های حکمرانی خوب Good Governance و کارآمدی مدیریت شهری نشان می دهد همچنین، ضعف نهادی، همپوشانی وظایف و نبود شفافیت در شهرهای ناکارآمد، منجر به تاخیر در اجرای پروژه ها، اتلاف منابع و کاهش رضایت شهروندان شده است این پژوهش نتیجه می گیرد که برای دستیابی به کارآمدی پایدار، لازم است ساختارهای مدیریت شهری در چارچوب حکمرانی شبکه ای بازتعریف شوند و از ابزارهای هوشمند برای افزایش شفافیت، مشارکت و پاسخگویی بهره برداری گردد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
میثمی نسب، لیلا،1404،بررسی نقش حکمرانی شهری در ارتقای کارآمدی مدیریت شهرها،بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی،شیروان
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی28 بهمن 1404 · شیروان