چکیده مقاله
طراحی شهری به عنوان یکی از ارکان اصلی مدیریت شهری، نقش تعیین کننده ای در ارتقای کیفیت زندگی شهروندان و کاهش آسیب های اجتماعی دارد تراکم جمعیت، محدودیت منابع، فشارهای اقتصادی و اجتماعی موجب شده است تا شهرها بیش از پیش نیازمند فضاهای عمومی امن، کارآمد و هویت بخش باشند پژوهش ها نشان می دهد که کیفیت محیط شهری می تواند به طور مستقیم بر احساس امنیت، تعاملات اجتماعی، نشاط عمومی و میزان مشارکت شهروندان تاثیرگذار باشد رشد سریع شهرنشینی و توسعه نامتوازن شهری در ایران در سال های اخیر سبب بروز مشکلاتی مانند گسترش سکونتگاه های غیررسمی، کاهش سرانه فضای سبز، ضعف در طراحی فضاهای عمومی و افزایش آسیب های اجتماعی شده است طراحی شهری علمی و هدفمند می تواند با بهبود دسترسی به خدمات شهری، افزایش سرانه فضاهای سبز، ایجاد خیابان ها و میدان های ایمن و کاربرپسند و تقویت هویت محلات، به کاهش آسیب های اجتماعی از جمله جرم، اعتیاد، انزوا و تنش های اجتماعی کمک کند علاوه بر این، طراحی مناسب فضاهای شهری می تواند حس تعلق و مشارکت اجتماعی را افزایش دهد و شرایط زندگی سالم و متوازن را برای شهروندان فراهم آورد این مقاله با رویکرد تحلیلی–کاربردی، نقش طراحی شهری در بهبود شاخص های زیست پذیری و کاهش آسیب های اجتماعی را بررسی می کند روش تحقیق بر مبنای مطالعات اسنادی و تحلیل نمونه های موفق داخلی و خارجی طراحی شده است تا نشان دهد طراحی شهری نه تنها به ارتقای کیفیت زندگی کمک می کند، بلکه به عنوان ابزاری پیشگیرانه برای کاهش آسیب های اجتماعی عمل می کند یافته ها تاکید می کند که سیاست گذاری و برنامه ریزی شهری باید بر اساس اصول طراحی انسان محور و پایدار انجام شود تا شهرهای سالم، ایمن و با کیفیت زندگی بالا شکل گیرند و مسیر حرکت به سمت توسعه پایدار شهری هموار گردد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
قربانعلی، معصومه،1404،تاثیر طراحی کالبدی و برنامه ریزی شهری بر ارتقای کیفیت زندگی و کاهش آسیب های اجتماعی،بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی،شیروان
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی28 بهمن 1404 · شیروان