چکیده مقاله
در دنیای پیچیده و پویای سازمانی امروز، مشارکت فعال و تعهد کارکنان یکی از کلیدی ترین عوامل دستیابی به مزیت رقابتی و تحقق اهداف بلندمدت محسوب می شود با این حال، بسیاری از سازمان ها با پدیده ای مخرب و پنهان به نام «بی تفاوتی سازمانی» مواجهند که همانند خوره ای تدریجی، انگیزه، خلاقیت و بهره وری نیروی انسانی را تحلیل می برد بی تفاوتی سازمانی حالتی است که در آن کارکنان با وجود حضور فیزیکی در محیط کار، از نظر روانی و عاطفی از سازمان فاصله گرفته اند؛ آنان هیچ گونه تعلق و دلبستگی به اهداف و موفقیت های سازمان نداشته و در قبال مشکلات، کم کاری ها یا فرصت های بهبود، عکس العمل خاصی نشان نمی دهند این وضعیت نه تنها منجر به کاهش عملکرد فردی و جمعی می شود، بلکه فضایی از رکود، بی اعتمادی و بی انگیزگی را در فرهنگ سازمانی حاکم می سازد هدف از انجام این پژوهش، شناسایی عوامل موثر و تاثیرگذار در بروز مشکل بی تفاوتی در سازمان های ایران است که با شناسایی این عوامل، و با در اختیار گذاشتن مدیران سازمان بتوانیم از شیوع آن در میان کارکنان بکاهیم روش پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی است و جامعه آماری شامل ۱۵۵ نفر از کارکنان رسمی سازمان نوسازی شهر تهران که به صورت تصادفی انتخاب شده اند جهت جمع آوری داده های از پرسشنامه استفاده شده است تجزیه وتحلیل داده ها در دو سطح آمار توصیفی و استنباطی ضریب همبستگی پیرسون و آزمون رگرسیون انجام شد یافته های پژوهش نشان داد که درروش ضریب همبستگی پیرسون، عامل مدیریتی ۲۳ درصد، عامل ساختاری ۲۱ درصد، عامل انگیزشی ۲۰ درصد و عامل شخصی ۱۲ درصد در بی تفاوتی کارکنان سازمان نوسازی شهر تهران تاثیرگذار بوده است و روش آزمون رگرسیون نیز تجمیع ۴ عامل را، ۵۰ درصد در ایجاد و گسترش بی تفاوتی در بین کارکنان سازمان را تاثیرگذار دانست
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�هنگری، محمد و سرلک، کورش و اخوان، عبدالعلی و رضوی زاده، حامد و عبدالمالکی، اعظم،1404،تحلیل دلایل و زمینه های بی انگیزگی و بی تعلقی کارکنان در محیط کار،بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی،شیروان
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی28 بهمن 1404 · شیروان