تحلیل موانع فرهنگی و زیرساختی توسعه دوچرخه سواری به عنوان شیوه حمل و نقل سبز در شهرهای ایران

چکیده مقاله

با افزایش سریع شهرنشینی و تشدید بحران های زیست محیطی در کلان شهرهای ایران، توسعه شیوه های حمل و نقل پایدار به ضرکوری اجتناب ناپذیری تبدیل شده است دوچرخه سواری به عنوان یک شیوه حمل و نقل سبز، ارزان و سالم، پتانسیل بالایی برای کاهش ترافیک، آلودگی هوا و بهبود سلامت عمومی دارد با این حال، سهم این وسیله در سفرهای روزانه شهروندان ایرانی ناچیز است هدف این پژوهش، تحلیل جامع موانع فرهنگی و زیرساختی توسعه دوچرخه سواری در شهرهای ایران است این مطالعه با روش توصیفی تحلیلی و با مرور نظامی منابع علمی معتبر، به بررسی ابعاد مختلف چالش های پیش رو پرداخته است یافته های پژوهش نشان می دهد که موانع توسعه دوچرخه سواری در ایران چندوجهی هستند از منظر فرهنگی، نگاه نمادین به خودرو به عنوان پرستیج اجتماعی، نگرش های جنسیتی محدودکننده برای زنان، و فشارهای اجتماعی منفی علیه دوچرخه سواران از جمله موانع اصلی هستند در بعد زیرساختی، فقدان مسیرهای اختصاصی ایمن و پیوسته، کیفیت پایین معابر، نبود پارکینگ های امن و عدم یکپارچگی با شبکه حمل و نقل عمومی، چالش های جدی ایجاد کرده اند همچنین، قوانین ناکارآمد، ضعف نظارت بر اجرا، موانع اقتصادی ناشی از تورم و مدیریت شهری ناهماهنگ، از دیگر عوامل بازدارنده هستند نتایج حاصله حاکی از آن است که صرفا ایجاد زیرساخت فیزیکی بدون همراهی فرهنگ سازی، اصلاح قوانین و حمایت های اقتصادی، کارآمد نخواهد بود این مقاله در نهایت راهکارهایی همچون بازنگری در طرح های جامع شهری، اولویت بندی بودجه ریزی برای دوچرخه، اصلاح قوانین حمایت گر، ارائه مشوق های اقتصادی و آموزش گسترده در مدارس و رسانه ها را برای گذار به سمت شهری دوستدار دوچرخه پیشنهاد می کند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

زهرا عباسی ولدانی

کارشناس سازمان مدیریت حمل و نقل بار شهرداری اصفهان

�باسی ولدانی، زهرا،1404،تحلیل موانع فرهنگی و زیرساختی توسعه دوچرخه سواری به عنوان شیوه حمل و نقل سبز در شهرهای ایران،بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی،شیروان

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی28 بهمن 1404 · شیروان