چکیده مقاله
بتن به عنوان پرمصرف ترین ماده ساختمانی جهان، همواره با چالش هایی همچون مقاومت کششی پایین، نفوذپذیری بالا و انتشار گسترده دی اکسید کربن در فرآیند تولید سیمان مواجه بوده است این محدودیت ها ضرورت حرکت به سمت مصالح نوین و پایدار را آشکار ساخته اند در این راستا، نانوفناوری به عنوان یکی از پیشرفته ترین حوزه های علمی قرن بیست ویکم، فرصت های بی نظیری برای ارتقای خواص بتن فراهم کرده است افزودن نانومواد نظیر نانوسیلیکا، نانوتیتانیا، نانولوله های کربنی و گرافن به ترکیبات سیمانی، موجب افزایش مقاومت مکانیکی، کاهش نفوذپذیری، ارتقای دوام در برابر عوامل محیطی و حتی ایجاد قابلیت های نوآورانه ای همچون خودترمیمی و خودحسگری شده است مطالعات موردی بین المللی در اروپا، آمریکا و آسیا نشان داده اند که این مصالح توانسته اند در پروژه های واقعی عملکرد چشمگیری داشته باشند؛ از کاهش هزینه های نگهداری و افزایش عمر مفید سازه ها گرفته تا بهبود کیفیت هوا و کاهش اثرات زیست محیطی تحلیل زیست محیطی و اقتصادی نیز نشان می دهد که بتن های نانومهندسی می توانند انتشار CO₂ را کاهش دهند و در مجموع اقتصادی تر باشند، هرچند چالش هایی همچون هزینه اولیه بالا و مقیاس پذیری صنعتی همچنان باقی مانده اند آینده پژوهی در این حوزه بر توسعه بتن های هوشمند، خودترمیمی نسل جدید، مصالح انرژی زا و بتن های کربن خنثی تمرکز دارد در نهایت، بتن های نانومهندسی نه تنها یک نوآوری فنی بلکه یک تحول بنیادین در صنعت ساخت وساز محسوب می شوند و می توانند مسیر حرکت به سمت زیرساخت های پایدار و هوشمند را هموار سازند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
میراحمدی، مجید و میراحمدی سرپیری، عبدالرحمن و لجم اورک، فرهاد،1404،جهت گیری های نوین پژوهشی در حوزه نانومواد و سیستم های بتن نوآورانه،بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی،شیروان
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی28 بهمن 1404 · شیروان