رویکردهای نوین ارزیابی ریسک آتش سوزی در بافت های متراکم شهری با تاکید بر پیشگیری ساختاری

چکیده مقاله

بافت های متراکم شهری به دلیل تراکم بالای جمعیت، پیوستگی کالبدی ساختمان ها، عرض کم معابر و محدودیت دسترسی خودروهای امدادی، از آسیب پذیرترین فضاهای شهری در برابر آتش سوزی محسوب می شوند افزایش پیچیدگی کاربری ها، تغییر الگوهای ساخت وساز و رشد عمودی شهرها، ضرورت بهره گیری از رویکردهای نوین ارزیابی ریسک حریق را بیش از پیش آشکار ساخته است در این میان، گذار از رویکردهای سنتی مبتنی بر واکنش به سمت الگوهای پیشگیرانه و ساختاری، به عنوان یکی از الزامات مدیریت ایمنی شهری مطرح می شود این مقاله به بررسی جدیدترین چارچوب ها و مدل های ارزیابی ریسک آتش سوزی در بافت های متراکم شهری می پردازد و تمرکز ویژه ای بر پیشگیری ساختاری و مداخلات کالبدی دارد در این راستا، مدل های کمی ارزیابی ریسک، تحلیل های مبتنی بر GIS، شبیه سازی گسترش حریق، مدل های احتمالاتی و رویکردهای داده محور مورد بررسی قرار گرفته اند همچنین نقش طراحی شهری ایمن، اصلاح ضوابط ساخت وساز، مقاوم سازی مصالح، بهبود شبکه دسترسی اضطراری و ایجاد فواصل ایمن ساختمانی به عنوان راهبردهای پیشگیری ساختاری تحلیل شده است یافته های این مطالعه نشان می دهد که ترکیب مدل های پیش بینی ریسک با مداخلات کالبدی هدفمند، می تواند احتمال وقوع و گسترش حریق را به طور معناداری کاهش دهد از این رو، ادغام ارزیابی ریسک در فرآیند برنامه ریزی و طراحی شهری، یکی از مهم ترین الزامات ارتقای تاب آوری بافت های متراکم محسوب می شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

اسماعیل ثانی

پیشگیری از حریق و حوادث ،فرمانده کارشناسی حفاظت و شیفت، سازمان آتش نشانی وخدمات ایمنی شهرداری بیرجند

�انی، اسماعیل،1404،رویکردهای نوین ارزیابی ریسک آتش سوزی در بافت های متراکم شهری با تاکید بر پیشگیری ساختاری،بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی،شیروان

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی28 بهمن 1404 · شیروان