طراحی الگوی سنجش و اولویت بندی هوشمند مداخلات بازآفرینی در بافت های ناکارآمد شهری با تاکید بر تاب آوری کالبدی و اجتماعی (منطقه ۹ مشهد)

چکیده مقاله

هدف این پژوهش، طراحی الگوی سنجش و اولویت بندی هوشمند مداخلات بازآفرینی در بافت های ناکارآمد شهری با تاکید بر تاب آوری کالبدی و اجتماعی است روش تحقیق از نوع کاربردی توسعه ای و با رویکرد ترکیبی کیفی کمی انجام شده که در سه مرحله شامل مطالعات کتابخانه ای، تحلیل محتوای نظام مند و طراحی الگو صورت گرفته است جامعه آماری شامل ۲۵ نفر از خبرگان حوزه بازآفرینی شهری، برنامه ریزی شهری و مدیریت بحران بوده که با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند یافته ها نشان داد که الگوی پیشنهادی در پنج بعد اساسی شامل «شاخص های کالبدی»، «شاخص های اجتماعی»، «شاخص های اقتصادی»، «شاخص های محیطی» و «شاخص های نهادی» قابل طراحی است بر اساس نتایج، اجرای این الگو می تواند دقت شناسایی بافت های دارای اولویت مداخله را از ۶۸٪ در روش های سنتی به ۹۱٪ افزایش دهد، زمان فرآیند اولویت بندی را ۵۲٪ کاهش داده و میزان تاب آوری کالبدی و اجتماعی را به ترتیب ۴۷٪ و ۵۸٪ بهبود بخشد این الگو می تواند به عنوان چارچوبی عملیاتی توسط مدیران شهری، برنامه ریزان و دفاتر تسهیل گری در فرآیند بازآفرینی پایدار بافت های ناکارآمد مورد استفاده قرار گیرد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

حوری پیامی

۱ کارشناس ارشد مدیریت دولتی، دانشگاه آزاد ممقان، تبریز

پیامی، حوری،1404،طراحی الگوی سنجش و اولویت بندی هوشمند مداخلات بازآفرینی در بافت های ناکارآمد شهری با تاکید بر تاب آوری کالبدی و اجتماعی (منطقه ۹ مشهد)،بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی،شیروان

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی28 بهمن 1404 · شیروان