چکیده مقاله
شهر سیرجان، به عنوان یکی از مراکز مهم اقتصادی و صنعتی استان کرمان، با چالش های متعدد ناشی از موقعیت جغرافیایی، اقلیم خشک و نیمه خشک، و همچنین مخاطرات طبیعی از جمله زلزله، سیلاب های ناگهانی و گرد و غبار مواجه است در سال های اخیر، مفهوم تاب آوری شهری به عنوان یک رویکرد کلیدی در برنامه ریزی و طراحی شهری مورد توجه قرار گرفته است این رویکرد بر ظرفیت سیستم های شهری برای مقاومت، جذب، انطباق و بازیابی سریع از اثرات مخرب بلایای طبیعی و شوک های وارده تاکید دارد در این راستا، پژوهش حاضر با هدف تدوین چارچوبی برای طراحی شهری پایدار و تاب آور با رویکرد اقلیمی و زیست محیطی در شهر سیرجان انجام شده است این تحقیق به دنبال ارزیابی وضعیت موجود شهر در مواجهه با مخاطرات اقلیمی و زیست محیطی، شناسایی نقاط ضعف و قوت در طراحی شهری فعلی، و ارائه راهکارها و اصول طراحی نوین برای افزایش سطح تاب آوری و پایداری شهر است روش تحقیق ترکیبی کمی و کیفی بوده و از مطالعات کتابخانه ای، تحلیل داده های اقلیمی و مخاطرات منطقه ای، تحلیل نقشه ها و طرح های شهری موجود، و همچنین مطالعات میدانی و مصاحبه با خبرگان در صورت امکان بهره گرفته خواهد شد یافته های اولیه نشان دهنده لزوم توجه جدی به مدیریت منابع آب، بهینه سازی مصرف انرژی در ساختمان ها و فضاهای شهری، کاهش اثرات گرد و غبار، طراحی سیستم های زهکشی موثر برای مقابله با سیلاب های ناگهانی، و افزایش سرانه های فضای سبز مقاوم به اقلیم است این مقاله تلاش می کند تا با ارائه اصول و راهکارهای عملی، به شهرداری سیرجان در جهت دستیابی به شهری پایدارتر، امن تر و با کیفیت زندگی بالاتر برای شهروندان یاری رساند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�سینی کریم آبادی، ابوالقاسم،1404،طراحی شهری پایدار و تاب آور با رویکرد اقلیمی و زیست محیطی در سیرجان،بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی،شیروان
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی28 بهمن 1404 · شیروان