نگرشی دیگر به پل عابرپیاده به عنوان فضایی پیاده محور

چکیده مقاله

پل ها، یکی از عناصر مهم و برجسته در طراحی فضاهای شهری هستند در گذشته کاربری پل چیزی فراتر از یک عنصر ارتباطی بوده و علاوه بر ایجاد رابطه ی فیزیکی و بصری مناسب، پیوندهای اجتماعی را نیز بهبود می بخشیده است پل های ساخته شده در گذشته کارکردی فراتر از محلی برای عبورومرور داشته است که بررسی نمونه های شاخص پل های ساخته شده در گذشته، بیانگر این موضوع است اما امروزه پل به عنوان یک عنصر برجسته ی شهری توجه چندانی به زندگی جمعی ندارد و صرفا به محلی برای عبورومرور و یا اتصال دهنده تبدیل شده است مسائل جانبی هم چون افزایش جمعیت شهرها، کاهش فضاهای مطلوب شهری را به دنبال داشته است و عابرین پیاده به عنوان عضو مهمی از اجتماع نیاز اساسی به فضای شهری مطلوب دارند که توجه به این نکته امری ضروری است و علی رغم کمبود فضاهای شهری، نیاز افراد پیاده به فضاهای شهری پیاده مدار باید جبران شود پل ها در اثر تحولات، تغییرات و افزایش جمعیت عمدتا کارکردهای خود را از دست داده اند و به محلی عموما برای عبور تبدیل شده اند روش این پژوهش توصیفی تحلیلی می باشد این پژوهش برآن است تا با نگاهی جدید به مفهوم پل عابر پیاده، فضایی ایجاد کند تا علاوه بر ارتباط بین دو نقطه مختلف از شهر، فضایی مناسب برای تعامل عابرین پیاده ایجاد کند