چکیده مقاله
در دهه ی اخیر، هوش مصنوعی به عنوان یکی از محورهای تحول دیجیتال در مدیریت شهری مطرح شده و اهمیت آن در ارتقای کیفیت زندگی شهروندان و افزایش کارایی عملکرد شهری به طور فزاینده ای مورد توجه قرار گرفته است پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی–تحلیلی، به بررسی کاربردهای هوش مصنوعی در طراحی شهری با تمرکز بر سه حوزه ی کلیدی شامل ایمنی محیطی، نظم بصری و مدیریت بهینه فضاهای عمومی پرداخته است هدف اصلی تحقیق، شناسایی و تحلیل چگونگی استفاده از الگوریتم های یادگیری ماشین، سامانه های پیش بینی و تحلیل داده های محیطی در تصمیم گیری های شهری است داده ها از طریق مطالعات اسنادی، بررسی تجربیات موفق بین المللی و تحلیل مستندات برنامه ریزی شهری گردآوری شد یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی می تواند با تحلیل داده های رفتاری و مکانی شهروندان، در بهینه سازی چیدمان مبلمان شهری، پیش بینی تراکم جمعیت و ساماندهی مسیرهای تردد نقش موثری ایفا کند همچنین، مدل های هوشمند در نورپردازی، پایش آلودگی نوری و طراحی مسیرهای ایمن برای عابران پیاده، می توانند امنیت روانی و آرامش شهروندان را افزایش دهند پژوهش نشان می دهد که بهره گیری از هوش مصنوعی در مدیریت فضاهای عمومی، نه تنها موجب کاهش حوادث و ناهنجاری ها می شود، بلکه نظم بصری، کاربری متنوع و دسترسی آسان به خدمات را نیز ارتقا می بخشد در نهایت، این مطالعه تاکید می کند که شهرهای آینده بدون ادغام فناوری های هوش مصنوعی در طراحی و مدیریت فضایی، قادر به تحقق پایداری، سلامت اجتماعی و تجربه شهری مطلوب نخواهند بود راهکارهایی برای نهادینه سازی این فناوری در برنامه های شهرداری ها و پروژه های توسعه شهری ارائه شده است تا زمینه تحقق شهرهای هوشمند، ایمن و کاربرمحور فراهم گردد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�لی، امیر،1404،کاربرد فناوری های هوش مصنوعی در مدیریت فضایی شهری: راهبردی نوین برای ارتقای ایمنی، ساماندهی بصری و بهره وری عملکردی فضاهای عمومی،بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی،شیروان
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی28 بهمن 1404 · شیروان