چکیده مقاله
مدیریت یکپارچه شهری به عنوان رویکردی نوین در حکمرانی محلی، با هدف هم افزایی میان نهادها، منابع و فرآیندهای تصمیم گیری در سطح شهر، تلاش می کند از موازی کاری و اتلاف منابع جلوگیری کند و کیفیت خدمات شهری را ارتقا دهد در ساختار مدیریت شهری ایران، پراکندگی وظایف میان سازمان ها و واحدهای مختلف موجب افزایش هزینه ها، کاهش کارایی و بروز ناکارآمدی در ارائه خدمات به شهروندان شده است این شرایط ضرورت استقرار نظام مدیریت یکپارچه شهری را بیش از پیش آشکار می سازد مدیریت یکپارچه شهری مبتنی بر هماهنگی میان واحدهای خدماتی، برنامه ریزی بلندمدت و تخصیص بهینه منابع است و می تواند با تمرکز وظایف اجرایی و نظارتی در یک ساختار منسجم، بستر لازم برای کاهش هزینه های جاری و ارتقای کیفیت خدمات را فراهم کند مطالعات نشان می دهد که یکپارچه سازی مدیریتی موجب کاهش دوباره کاری، بهبود جریان اطلاعات، افزایش پاسخ گویی و شفافیت مالی و ارتقای بهره وری منابع انسانی می شود علاوه بر آن، هماهنگی میان دستگاه های خدمات رسان شهری مانند آب، برق، حمل ونقل و پسماند امکان برنامه ریزی استراتژیک و تصمیم گیری مبتنی بر داده را فراهم می آورد و اجرای پروژه های شهری را کارآمدتر می کند از منظر فرهنگی و اجتماعی، مدیریت یکپارچه شهری باعث افزایش اعتماد عمومی، تقویت حس تعلق شهروندان و مشارکت آنان در نگهداری و استفاده از فضاهای شهری می شود با این حال، تحقق این نظام نیازمند اصلاح ساختارهای قانونی، به روزرسانی فناوری اطلاعات، آموزش و توسعه سرمایه انسانی و تغییر نگرش مدیریتی است در نهایت، مدیریت یکپارچه شهری نه تنها به عنوان ابزاری برای بهینه سازی هزینه های خدمات شهری عمل می کند، بلکه پیش شرطی اساسی برای ایجاد شهرهای پایدار، کارآمد و پاسخگو به نیازهای شهروندان محسوب می شود این رویکرد می تواند چارچوبی علمی و عملی برای سیاست گذاری و مدیریت شهری فراهم آورد و زمینه ساز توسعه شهری هماهنگ و پایدار باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�لی، امیر،1404،کارکرد مدیریت یکپارچه شهری در ارتقای بهره وری و بهینه سازی منابع مالی و عملیاتی خدمات شهری،بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی،شیروان
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی28 بهمن 1404 · شیروان