چکیده مقاله
با پیشرفت های اخیر تکنولوژیکی و همچنین نظریه های متعدد دانشمندان، به نظر می رسد که روش های ترکیبی، به دلیل کارآمدی بیشتر و هزینه کمتر، بهترین گزینه پیش روی دانشمندان برای رسیدن به نیروگاه گداخت هسته ای باشد همچنین به دلیل مشکلات موجود در دیواره اول راکتورهای گداخت که در اثر تابش های پر شدت نوترون های گداخت حاصل از سوخت D T به وجود می آید، سه روش جدید ارائه شده در جهان با سوخت غیر رادیواکتیو پروتون –بور پیشنهاد شده است گداخت هسته ای به روش «راه انداز اکوستیکی تارگت مغناطیس شده ADMTF سال ۲۰۰۶ ، گداخت هسته یی به روش محصور سازی الکترودینامیکی اینرسی IECF سال ۲۰۰۸ ، گداخت هسته ای به روش پلاسمای کانونی DPF سال ۲۰۰۹ و نهایتا گداخت هسته ای به روش ترکیب میدان معکوس FRC سال ۲۰۱۰ روش های ترکیبی نوینی هستند که به موازات روش های دیگر در سال های اخیر مورد توجه متخصصان هستند گداخت هسته ای یا همجوشی هسته ای یا فیوژن فرآیندی عکس عمل شکافت هسته ای است در فرایند همجوشی هسته ای هسته های سبک مانندهیدروژن، دوتریوم و تریتیوم با یکدیگر همجوشی داده شده و هسته های سنگین تر و مقداری انرژی تولید می شود سرانجام به دلیل برتری های بی شمار انرژی هسته ای، امروزه بهره برداری از این فناوری روز به روز گسترش بیشتری می یابد و بر روش های استفاده صلح آمیز از آن مانند استفاده از انرژی هسته ای برای گرمایش یا نمک زدایی آب افزوده می شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�رادری، فاطمه،1403،همجوشی هسته ای، مکانیک و تولید انرژی،بیست و دومین کنفرانس ملی مهندسی برق،کامپیوتر و مکانیک،شیروان
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و دومین کنفرانس ملی مهندسی برق،کامپیوتر و مکانیک31 تیر 1403 · شیروان