تحقق گردشگری پایدار دریایی از منظر حقوق بین الملل

چکیده مقاله

دریاها و اقیانوس ها به دلیل طبیعت جذاب و موهبت های فراوان از دیرباز مورد توجه بشر بوده اند در عصر حاضر، گردشگری دریایی به عنوان یکی از بخش های بزرگ صنعت گردشگری از اهمیت اقتصادی ویژه ای برای دولت های ساحلی برخوردار است، اما غالبا بسیاری از جنبه های زیست محیطی و اجتماعی این پدیده نادیده گرفته می شود این موضوع نه تنها سبب توسعه ناپایدار سواحل می شود، بلکه از نظر اقتصادی نیز مقرون به صرفه نیست، چراکه به تدریج، ساختارهای اکولوژیکی و بیولوژیکی مناطق ساحلی و دریایی با پیامدهای زیست محیطی و اجتماعی منفی مختلفی مواجه خواهند شد راه فائق آمدن بر این مسائل، پیاده سازی الگوی گردشگری پایدار دریایی است گردشگری پایدار دریایی در مقابل گردشگری سنتی یا ناپایدار قرار می گیرد لازمه تحقق پایداری، توجه به سه رکن توسعه پایدار یعنی اقتصاد، محیط زیست و جامعه است پژوهش حاضر با هدف ارزیابی جایگاه گردشگری پایدار دریایی در حقوق بین الملل به رشته تحریر درآمده است و در پی آن است تا با شناسایی چالش ها و ناپایداری های گردشگری دریایی سنتی، راهکارهای موثر و کارآمد حقوق بین الملل برای هدایت دولت های ساحلی به سمت گردشگری دریایی پایدار را تشریح و تحلیل نموده و پیشنهاداتی برای ترسیم وضعیت آینده ارائه دهد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

زهرا محمودی کردی

دانشیار رشته حقوق بی ن الملل دانشگاه مازندران

نازنین حافظی

دانشجوی ارشد حقوق بین الملل عمومی دانشگاه مازندران

محمودی کردی، زهرا و حافظی، نازنین،1403،تحقق گردشگری پایدار دریایی از منظر حقوق بین الملل،دومین کنفرانس بین­ المللی اقتصاد دریاپایه با رویکرد حکمرانی در گردشگری دریایی و ساحلی،بندرعباس

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین­ المللی اقتصاد دریاپایه با رویکرد حکمرانی در گردشگری دریایی و ساحلی3 بهمن 1403 · بندرعباس