چکیده مقاله
این واقعیت غیرقابل انکاری است که گردشگران خارجی تمایل دارند به مقصدهایی سفر کنند که از نظر امنیت، امکانات، خدمات زیربنایی، چارچوب قوانین و مقررات حقوقی مشخصی در ارتباط با گردشگران خارجی، داشته باشد ایران کشوری با مجموعه ارزشمندی از منابع و جذابیت های عمده تاریخی، فرهنگی، مذهبی و طبیعی است کشور ایران با توجه به فرصت ها و قابلیت های بالقوه گردشگری، هنوز نتوانسته جایگاه مناسبی در میان دیگر کشورها، در عرصه گردشگری داشته باشد موانع توسعه گردشگری در ایران؛ شامل محدودیت های سیاسی، اجتماعی ، فرهنگی و دینی، اقتصادی، نهادی و سازمانی، وزیربنایی، و است که صنعت توریسم را مختل کرده است شرایط ایران غیراز حوزه رقابت پذیری قیمتی، در اکثر جنبه های رقابت پذیری، مطلوب نیست ناامنی و بی ثباتی سیاسی می تواند تاثیرات منفی بر روی گردشگری داشته باشد ایران در حوزه امنیت به خاطر تبلیغات منفی رسانه های غربی و ناامن جلوه دادن ایران، جایگاه مطلوبی ندارد در حوزه های میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، برنامه پنج ساله هفتم توسعه کشور، مصوب اوائل سال ۱۴۰۳ در دو ماده ۸۲ و ۸۳ در راستای توسعه گردشگری داخلی و جذب گردشگری خارجی و همچنین حفظ میراث فرهنگی کشور اختصاص دارد که تاکنون عملیاتی نشده است نتایج تحقیق، گویای این است که ایران برای موفقیت در عرصه گردشگری و رفع مشکلات باید ضمن عملیاتی کردن مواد ۸۲ و ۸۳ برنامه هفتم توسعه، از لحاظ سیاسی تغییر نگرش ، افزایش سطح امنیت بیشتر، رفع مشکلات زیرساختی حمل و نقل و فناوری ، تقویت نیروی انسانی متخصص و انجام تبلیغات موثر در مقابله با تبلیغات منفی رسانه های غربی، تغییراتی را ایجاد نماید در این پژوهش، ضمن توضیح موانع توسعه گردشگری و با توجه به ذکر نتایج حاصله و تحلیل داده ها، راه کارهایی جهت رفع موانع صنعت گردشگری پیشنهاد گردد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
پوربخش، سیدمحمدعلی،1403،موانع توسعه صنعت گردشگری،دومین کنفرانس بین المللی اقتصاد دریاپایه با رویکرد حکمرانی در گردشگری دریایی و ساحلی،بندرعباس
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی اقتصاد دریاپایه با رویکرد حکمرانی در گردشگری دریایی و ساحلی3 بهمن 1403 · بندرعباس