چکیده مقاله
گردشگری دریایی، فراتر از یک فعالیت تفریحی، به عنوان یک پل ارتباطی میان فرهنگ ها و تمدن ها نقش آفرینی می کند این صنعت، با ایجاد فرصت های تعامل مستقیم بین مردم کشورهای مختلف، زمینه را برای درک متقابل، احترام به تفاوت ها و تقویت پیوندهای فرهنگی فراهم می آورد در این مقاله، به بررسی نقش گردشگری دریایی به عنوان ابزاری قدرتمند و مدرن در دیپلماسی فرهنگی پرداخته می شود دیپلماسی فرهنگی، به مجموعه ای از اقدامات و سیاست هایی گفته می شود که با هدف تقویت درک متقابل، گسترش همکاری های فرهنگی و ارتقاء وجهه بین المللی یک کشور انجام می شود گردشگری دریایی با ایجاد فضایی برای تبادل تجربیات، آشنایی با آداب و رسوم و شناخت میراث فرهنگی، به عنوان یکی از موثرترین ابزارهای دیپلماسی فرهنگی شناخته شده است مزایای گردشگری دریایی در دیپلماسی فرهنگی به شرح زیر است:•تقویت درک متقابل فرهنگی: گردشگران دریایی با بازدید از بنادر و جزایر مختلف، با فرهنگ ها و سبک زندگی های متنوعی آشنا می شوند و به این ترتیب، درک بهتری از تفاوت ها و شباهت های فرهنگی پیدا می کنند •ایجاد فرصت های تجاری: گردشگری دریایی می تواند به عنوان یک موتور محرک برای توسعه اقتصادی و ایجاد فرصت های شغلی در مناطق ساحلی عمل کند و در نتیجه، به تقویت روابط تجاری بین کشورها کمک کند •حفظ میراث فرهنگی: گردشگری دریایی می تواند به حفظ و احیای میراث فرهنگی و تاریخی مناطق ساحلی کمک کند با ایجاد زیرساخت های گردشگری، می توان از این میراث به عنوان جاذبه های گردشگری استفاده کرد و درآمدزایی کرد •تقویت همکاری های بین المللی: گردشگری دریایی می تواند به عنوان یک پل ارتباطی بین دولت ها و سازمان های بین المللی عمل کند و به تقویت همکاری های منطقه ای و جهانی کمک کند با وجود مزایای فراوان، گردشگری دریایی با چالش هایی نیز همراه است از جمله این چالش ها می توان به مسائل زیست محیطی، مدیریت گردشگری، امنیت دریایی و عدم توسعه زیرساخت های گردشگری اشاره کرد برای رفع این چالش ها، همکاری بین بخش های دولتی و خصوصی، سرمایه گذاری در زیرساخت های گردشگری، تدوین قوانین و مقررات مناسب و آموزش نیروی انسانی متخصص ضروری است در نهایت می توان گفت گردشگری دریایی به عنوان یک ابزار قدرتمند در دیپلماسی فرهنگی، می تواند نقش مهمی در تقویت روابط بین المللی، توسعه اقتصادی و حفظ میراث فرهنگی ایفا کند با توجه به پتانسیل های موجود، می توان با برنامه ریزی دقیق و سرمایه گذاری مناسب، از این صنعت برای توسعه پایدار و همه جانبه مناطق ساحلی استفاده کرد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
ژاله دوست، حمیدرضا و عسکری پورگلویک، حسین،1403،گردشگری دریایی؛ ابزارمدرن دیپلماسی فرهنگی،دومین کنفرانس بین المللی اقتصاد دریاپایه با رویکرد حکمرانی در گردشگری دریایی و ساحلی،بندرعباس
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی اقتصاد دریاپایه با رویکرد حکمرانی در گردشگری دریایی و ساحلی3 بهمن 1403 · بندرعباس