چکیده مقاله
پویش شهر نشینی در شهر تهران طی چند دهه اخیر بسیار گسترده بوده است به طوری که این مدت نظام های اجتماعی، اقتصادی، کالبدی و ارتباطی این شهر را متلاطم ساخته است از این رو کلیه سیاستگذاری ها، برنامه ریزی ها، طرح ها و عملیات اجرایی ، طی این چند سال در جهت انطباق ناظم های مزبور با تحولات پویش شهر نشینی در تلاش بوده اند و از آن جا که جریان ها و تحولات هر شهری، در مرکز آن شهر نمود بیشتری می یابد، از این رو آثار آن نیز بر همان نسبت در این بخش از شهر حایز اهمیت بیشتری میگردد یکی از این تحولات در شهر تهران، ازدیاد وتراکم زیاد وسایط نقلیه و به نوعی تسلط حرکت سواره در مرکز شهر می باشد که محدوده مرکزی شهر را با معضلات و مشکلات فراوانمی مواجه کرده است بدین منظور و برای کاهش معضل ترافیک و تردد، یکی از سیاستگذاری های مهم در مرکز شهر تهران، اعمال محدودیت دسترسی، که یکی از نمودهای اجرایی آن طرح محدوده ممنوعه ترافیک بود است تقریبا از سال 1358 درتهران به عنوان یک راهحل کوتاه مدت به مورد اجرا گذاشته شده است در حال حاضر بیش از دو دهه از اجرای این سیاست به اصلاح کوتاه مدت سپری می شود
نویسندگان
شیوه ارجاع
�بوالحسنی، مهناز،1385،تحیل فضایی آثار طرح محدوده ممنوعه ترافیک در تضعیف مرکز شهر تهران،هفتمین کنفرانس مهندسی حمل و نقل و ترافیک ایران،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس مهندسی حمل و نقل و ترافیک ایران7 اسفند 1385 · تهران