ایجاد هم افزایی بین برنامه ریزی تعاون و رفاه اجتماعی در شهرداری ها برای ارتقای کیفیت زندگی شهری

چکیده مقاله

در دهه های اخیر، روند رشد سریع شهرنشینی و پیچیدگی های ناشی از آن، نیاز به ایجاد مدل های نوین برای ارتقای کیفیت زندگی در شهرها را بیش از پیش برجسته کرده است در این میان، برنامه ریزی تعاون به عنوان یک ابزار کارآمد در افزایش رفاه اجتماعی و کاهش نابرابری ها، به یکی از ارکان مهم در سیاست گذاری های شهری تبدیل شده است این مقاله با هدف بررسی نقش برنامه ریزی تعاون در تقویت رفاه اجتماعی و ایجاد هم افزایی بین این دو مولفه در شهرداری ها، به تحلیل اثرات آن بر کیفیت زندگی شهری می پردازد در این تحقیق، ابتدا به معرفی مفاهیم برنامه ریزی تعاون و رفاه اجتماعی و ارتباط آن ها با هم پرداخته شده است سپس، به بررسی تجربیات موفق جهانی و ایرانی در این زمینه، به ویژه در زمینه همکاری های بین بخشی و مشارکت شهروندی، پرداخته شده است نتایج تحقیق نشان می دهند که برنامه ریزی تعاون می تواند با تقویت همکاری های اجتماعی، ارتقای دسترسی به خدمات شهری، و افزایش عدالت اجتماعی، به بهبود شاخص های رفاه اجتماعی کمک کند همچنین، ایجاد هم افزایی میان برنامه های تعاونی و رفاهی، موجب بهینه سازی منابع شهری، کاهش هزینه ها و تقویت پایداری در فرآیندهای توسعه شهری می شود به علاوه، تحقیق بر این نکته تاکید دارد که مشارکت فعال شهروندان و سازمان های مدنی در فرآیندهای شهری، از عوامل موثر در موفقیت این نوع برنامه ها می باشد نتیجه گیری های این پژوهش بر این موضوع تاکید دارند که برنامه ریزی تعاون، اگر به درستی در سیاست گذاری های شهری به کار گرفته شود، می تواند به عنوان یک استراتژی کلیدی برای ارتقای کیفیت زندگی شهری و تقویت رفاه اجتماعی در سطح شهرداری ها عمل کند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

احسان فرزانه ثابت

دانش آموخته کارشناسی علوم اجتماعی برنامه ریزی اجتماعی تعاون و رفاه

فرزانه ثابت، احسان،1403،ایجاد هم افزایی بین برنامه ریزی تعاون و رفاه اجتماعی در شهرداری ها برای ارتقای کیفیت زندگی شهری،چهارمین همایش بین المللی علوم سیاسی، مدیریت، اقتصاد و حسابداری،همدان

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات چهارمین همایش بین المللی علوم سیاسی، مدیریت، اقتصاد و حسابداری27 بهمن 1403 · همدان