چکیده مقاله
برنامه ریزی تعاون به عنوان رویکردی مشارکتی و مبتنی بر عدالت اجتماعی، نقشی بی بدیل در تقویت رفاه اجتماعی و بهبود کیفیت زندگی شهروندان ایفا می کند شهرداری ها، به عنوان یکی از اصلی ترین نهادهای ارائه دهنده خدمات عمومی در جوامع شهری، از طریق اجرای برنامه های تعاون محور می توانند به شکلی موثر و کارآمد در راستای تامین رفاه اجتماعی و کاهش نابرابری های شهری گام بردارند این پژوهش با هدف تحلیل نقش برنامه ریزی تعاون در ارتقای رفاه اجتماعی در سطح شهرداری ها انجام شد برای دستیابی به این هدف، از رویکرد کیفی و روش تحلیل محتوای داده ها استفاده شده و داده ها از طریق بررسی اسناد و مصاحبه های نیمه ساختاریافته با مدیران شهری و کارشناسان گردآوری شده است نتایج این تحقیق نشان می دهد که برنامه ریزی تعاون با تقویت مشارکت اجتماعی و ایجاد ساختارهای تعاونی در ارائه خدمات شهری، منجر به بهبود شاخص های رفاه اجتماعی می شود نمونه های موفق در شهرداری های ایران و جهان نشان می دهد که سیاست های تعاون محور می توانند توزیع خدمات را عادالنه تر کرده و حس همبستگی اجتماعی را در میان شهروندان تقویت کنند عالوه بر این، یافته ها حاکی از آن است که استفاده از تعاونی ها به کاهش هزینه های عملیاتی، بهبود بهره وری و افزایش اعتماد عمومی به مدیریت شهری منجر می شود این پژوهش بر اهمیت توسعه سیاست های تعاون محور در مدیریت شهری تاکید کرده و راهکارهایی همچون ایجاد تعاونی های محلی، آموزش شهروندان و توانمندسازی جوامع محلی را به عنوان پیش نیازهای اجرایی این رویکرد پیشنهاد می کند در نهایت، نتایج این تحقیق نشان می دهد که برنامه ریزی تعاون می تواند به عنوان ابزاری موثر در کاهش شکاف های اجتماعی، تقویت عدالت و بهبود کلی شاخص های رفاه اجتماعی در شهرهای ایران به کار گرفته شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
فرزانه ثابت، احسان،1403،نقش برنامه ریزی تعاون در تقویت رفاه اجتماعی در سطح شهرداری ها،چهارمین همایش بین المللی علوم سیاسی، مدیریت، اقتصاد و حسابداری،همدان
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهارمین همایش بین المللی علوم سیاسی، مدیریت، اقتصاد و حسابداری27 بهمن 1403 · همدان