رحم مصنوعی در فقه مذاهب و حقوق ایران

چکیده مقاله

همگام با پیشرفت جوامع بشری از لحاظ تکنولوژی و ظهور دستاوردهای نو در قلمرو علوم تجربی ، مسائل و موضوعات پیچیده و نوین فقهی و حقوقی نیز پدیدار گردیده ، از این رو راه حل های مناسب خویش را می طلبد مداخله شخص ثالث در تولید مثل مصنوعی انسان که در سایه پیشرفت های عظیم علمی و با بهره گیری از اسپرم و تخمک ،امکان پذیر گردیده ، باعث بروز مباحث جدیدی در حوزه فقه و حقوق شده است فقه امامیه با برخورداری از اصل »اجتهاد«، توانایی رویارویی با مسائل نوپیدا و ارائه بهترین راه حل ها را داراست »تلقیح مصنوعی « نیز یکی از مسائل مستحدثه است که پیشرفت دانش پزشکی آن را به عرصه فقه و حقوق کشانده و برای آن موضوع سازی کرده است از آن جا که قوانین و مقررات حقوقی ما ،بر اساس اصل چهارم ق ا ،ریشه در احکام اسلام دارد ،بنابراین مجالس قانون گذاری نمی توانند بدون بهره مندی از آراء فقها ،به قانون گذاری بپردازند این پژوهش با روش توصیفی و تحلیلی و با هدف رحم مصنوعی در فقه مذاهب و حقوق ایران نگارش شده است نتایج نشان می دهند که بر اساس نظرات اکثر فقها،تلقیح مصنوعی بین زن و شوهر به شرط پرهیز از مقدمات حرام جایز است و پس از مرگ هر یک زوجیت باقی بوده و تلقیح تا زمان انقضای عده جایز است و انتقال اسپرم بیگانه به رحم زن حرام است و طفل ،ملحق به صاحب نطفه و تخمک است و آثار حقوقی بر آن بار می شود