چکیده مقاله
در این پژوهش، یکی از چالش های موجود در ساخت قطعات با روش لایه نشانی مذاب که انتخاب فرم و درصد پر شدن می باشد، مورد بررسی قرار گرفته است این دو پارامتر ارتباط مستقیمی با استحکام قطعات تولید شده در این روش دارند به طور کلی استحکام قطعات تولید شده با روش لایه نشانی مذاب توسط پرینتر سه بعدی، پایین تر از روش های سنتی مانند تزریق و ماشین کاری بوده و این امر به دلیل ساخت قطعات به صورت لایه لایه و رشته رشته است از این رو در راستای نحوه ی پر شدن لایه ها با الگوهای متفاوت و همچنین با درصدهای متفاوتی از پر شدن داخل قطعه، استحکام و مدول کششی هر نمونه مورد بررسی قرار گرفته است نتایج به دست آمده نشان دهنده ی آن است که الگوی پر شدن منحنی هیلبرت به دلیل تجمع حرارتی و درنتیجه ایجاد اتصال قوی میان رشته ها و لایه ها، در درصد پر شدن 100 ، بالاترین استحکام و مدول را ارایه می کند همچنین پارامتر مهم دیگر جهت گیری رشته ها در راستای اعمال بار است که در الگوهای راست خطی و هممرکز سبب ایجاد استحکام و مدول بالاتری نسبت به سایر الگوهای پر شدن می گردد
کلیدواژهها
نویسندگان
مهدی سلامت
دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه تربیت مدرس
Amir Hossein Behravesh
استاد، مهندسی مکانیک ساخت و تولید، دانشگاه تربیت مدرس، تهران
بهنام آخوندی
دانشجوی دکتری، مهندسی مکانیک ساخت و تولید، دانشگاه تربیت مدرس، تهران
شیوه ارجاع
�لامت، مهدی و بهروش، امیرحسین و آخوندی، بهنام،1397،تاثیر درصد و الگوی پر شدن بر خواص مکانیکی قطعات تولید شده با فرایند چاپ سه بعدی لایه نشانی مذاب،پانزدهمین کنفرانس ملی و چهارمین کنفرانس بین المللی مهندسی ساخت و تولید،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات پانزدهمین کنفرانس ملی و چهارمین کنفرانس بین المللی مهندسی ساخت و تولید2 آبان 1397 · تهران