چکیده مقاله
آسیب های مکانیکی و حرارتی به بافت استخوان در طی فرآیند سوراخ کاری اجتناب ناپذیر بوده و تاثیر مستقیمی بر روند بهبودی پس از جراحی دارند براساس تجربیات بالینی و تحقیقات علمی کنونی، این مطالعه با بررسی تجربی فرآیند سوراخ کاری استخوان با استفاده از سیم کرشنر و با در نظر گرفتن عوامل نیروی سوراخ کاری و دما، سعی در کاهش آسیب به استخوان دارد برای مدل سازی فرآیند سوراخ کاری، از روش اجزای محدود استفاده شده است سپس، آزمایش های گروه بندی شده با استفاده از استخوان ران گاو انجام و تجزیه و تحلیل شده اند تاثیر پارامترهای کلیدی از جمله زاویه پخشی سیم کرشنر، سرعت پیشروی و سرعت چرخشی بر اندازه میکروسکوپی پلیسه های ریز استخوان، نیروی سوراخ کاری، دمای سوراخ کاری و ایجاد پلیسه در ورودی سوراخ بررسی شده است تا تحلیل جامع و بهینه سازی های لازم انجام شود نتایج نشان می دهد که اندازه پلیسه ها ارتباط نزدیکی با نیروی سوراخ کاری و دمای سوراخ کاری دارد همچنین، دمای پایین سوراخ کاری لزوما به معنای کوچک بودن ناحیه آسیب دیده نیست فرآیند سوراخ کاری با پیشروی بالا و با سرعت انجام شود کاهش سرعت چرخشی، زاویه پخش کمتر سیم کرشنر و افزایش نرخ پیشروی به کاهش ناحیه آسیب حرارتی در سوراخ کاری استخوان، کاهش موثر نیروی سوراخ کاری و کاهش پلیسه های ورودی سوراخ کمک می کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ئینه بندی، سپهر و کوخا، محمد امین و قریشی، مجید و مهرافشان، محمد مهدی و قاسمی جبل، امیررضا،1403،شبیه سازی و بررسی تجربی و بهینه سازی سوراخ کاری استخوان کورتیکال با سیم کرشنر،بیست و یکمین همایش ملی و دهمین کنفرانس بین المللی مهندسی ساخت و تولید ایران،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و یکمین همایش ملی و دهمین کنفرانس بین المللی مهندسی ساخت و تولید ایران6 اسفند 1403 · تهران