ارزیابی روشهای اجرای روسازی بالاستی راه آهن و تعیین روش بهینه

چکیده مقاله

روسازی بالاستی یکی از اجزای کلیدی زیرساخت خطوط راه آهن است که نقشی کلیدی در تحمل بارهای دینامیکی و استاتیکی ناشی از تردد قطارها و انتقال بار کمتر به زیرساخت های خط ریلی ایفا می کند برای ساخت خطوط بالاستی بعد از بررسی شرایط حاکم بر مسیر ریلی، تجهیزات در دسترس و برنامه زمانی از سه روش اصلی شامل روش سنتی، روش کوپلاژگذاری و روش تمام مکانیزه استفاده می شود در این پژوهش برای تعیین بهترین روش اجرای روسازی، از ترکیب روش DEMATEL و Analytic Network Process DANP استفاده شده است در این راستا ابتدا معیارها و زیرمعیارهای موثر بر انتخاب روش اجرایی مورد شناسایی قرار گرفت و سپس با بهره گیری از نظرات خبرگان و مدل سازی شبکه ای، وزن هر یک از عوامل مشخص شد همچنین روابط تاثیرگذاری و تاثیرپذیری معیارها نشان داد که معیار فنی بیشترین تاثیرگذاری را دارد و پس از آن، معیارهای پروژه زمان بندی، و امکان پذیری اجرایی به ترتیب در رتبه های بعدی از نظر تاثیرگذاری قرار گرفتند در بررسی زیرمعیارهای مختلف، انطباق با شرایط اقلیمی و دوام سیستم روسازی به ترتیب بالاترین مقدار تاثیرگذاری و تعامل با معیارها را داشتند که نشاندهنده اهمیت آن عوامل در تصمیم گیری است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مسعود نصر آزادانی

استادیار، دانشکده مهندسی راه آهن دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران

مسعود نصر آزادانی

استادیار، دانشکده مهندسی راه آهن دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران

محمد رحیمی

دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه علوم تحقیقات، تهران، ایران

محمد رحیمی

دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه علوم تحقیقات، تهران، ایران

نصر آزادانی، مسعود و رحیمی، محمد،1404،ارزیابی روشهای اجرای روسازی بالاستی راه آهن و تعیین روش بهینه،دوازدهمین کنفرانس بین المللی ایده های راهبردی در معماری، عمران و شهرسازی ایران،مشهد

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دوازدهمین کنفرانس بین المللی ایده های راهبردی در معماری، عمران و شهرسازی ایران27 اردیبهشت 1404 · مشهد