چکیده مقاله
مفهوم پایداری در دهه ۱۹۷۰ میلادی نتیجه آگاهی بشر نسبت به مسائل محیط زیست و مشکلات فرهنگی اجتماعی اقتصادی می باشد یکی از مهمترین اهداف توسعه پایدار حفظ طبیعت و اصلاح نگاه به آن است و تجلی توسعه پایدار در حوزه محیط ساخته شده معماری پایدار نامیده می شود آنچه که در این مقاله مورد توجه قرار گرفته، است رویکرد معماری پایدار نسبت به مسائل محیطی است؛ هر چند که جدا کردن این موضوع از سایر جنبه های اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی کاری دشوار است با اینکه نتایج بحران های امروزی به خوبی شناسایی شده اند، ولی بسیاری از راه حل های ارائه شده نسبت به مشکلات محیطی در معماری پایدار به نظر ناکارآمد و ناقص می آیند در این مقاله ابتدا به اهداف توسعه پایدار و معماری پایدار می پردازد و راهکارهای آن را ارائه می نماید هر چند توسعه پایدار ریشه های اکولوژیکی و اقتصادی و فرهنگی اجتماعی دارد، ولی با جستجو درباره معضلات پیش روی انسان معاصر و راه حل آنها در معماری پایدار، نقش طبیعت هر چه بیشتر آشکار می گردد در انتهای این نوشتار، طبیعت و معنای گسترده آن مورد بررسی قرار گرفته است که می تواند تعیین کننده رابطه سه گانه، انسان، طبیعت و معماری باشد در نظر گرفتن نقش انسان و همچنین معماری به عنوان یک فرآیند که منجر به پایداری می گردد، از نکات مهم دیگر در اصلاح رابطه، انسان، طبیعت و معماری می باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
نصوحیان، علی،1404،رویکرد معماری پایدار نسبت به مسائل محیطی با تعیین رابطه انسان، طبیعت، معماری،سیزدهمین کنفرانس بین المللی ایده های راهبردی در معماری، عمران و شهرسازی ایران،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات سیزدهمین کنفرانس بین المللی ایده های راهبردی در معماری، عمران و شهرسازی ایران25 مرداد 1404 · مشهد