چکیده مقاله
در سالهای اخیر با رشد شهرنشینی و افزایش استفاده از فضاهای عمومی نیاز به ارتقای کیفیت این فضاها، به ویژه برای زنان بیش از پیش احساس میشود در حالی که اغلب پژوهشها بر بعد کالبدی و امنیت فیزیکی تمرکز دارند این مقاله با رویکردی نو، به امنیت روانی، رشد فردی و خلاقیت زنان در بستر معماری میپردازد هدف این پژوهش طراحی فضاهای شهری ای است که نه تنها زنان را از آسیبهای محیطی مصون بدارند بلکه آنها را در مسیر خودشناسی شکوفایی ذهنی و تعامل اجتماعی قرار دهند در این راستا با بهره گیری از روش کیفی و تحلیل نمونههای الهام بخش از معماری تعاملی و هنرهای درمانگرانه ایده هایی ارائه شده که در آنها، کاربر صرفا مخاطب فضا نیست بلکه بخشی از فرآیند زنده ی آن می شود پیشنهادهایی چون مسیرهای تعاملی با ایستگاههای رشد طراحی چالشهای روزانه فضاهایی برای ابراز ،خلاقیت و ایجاد تعامل کلامی و احساسی با محیط بخشی از راهکارهای پیشنهادی این پژوهش اند نتایج حاکی از آن است که معماری میتواند فراتر از نقش سنتی خود به بستری برای پرورش انسان تبدیل شود که در آن ،امنیت خلاقیت آگاهی و رشد به صورت توامان تجربه میشوند؛ و در نهایت جامعه ای شکل می گیرد که انسان محور، آگاه تر و متعهدتر به پیشرفت نسل آینده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ینقی، مبینا،1404،طراحی برای بیداری درون الگویی معماری محور برای رشد امنیت و خلاقیت در فضاهای عمومی زنان،سیزدهمین کنفرانس بین المللی ایده های راهبردی در معماری، عمران و شهرسازی ایران،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات سیزدهمین کنفرانس بین المللی ایده های راهبردی در معماری، عمران و شهرسازی ایران25 مرداد 1404 · مشهد