مراتب وجودی عرفان مولانا به زبان معماری: الگویی بومی برای طراحی مراکز مراقبه

چکیده مقاله

در عصر زندگی شهری، معاصر انسان با فشارهای روانی، تنش های روزمره و کاهش تعاملات انسانی مواجه است؛ شرایطی که نیاز به فضاهایی برای بازیابی آرامش ذهنی و تعادل روحی را بیش از پیش آشکار کرده است مراقبه به عنوان یکی از روش های دیرینه ی تعالی روح در فرهنگ ها و ادیان مختلف جایگاهی ویژه دارد و امروزه نیز به عنوان راهی موثر برای کاهش استرس، افزایش تمرکز و ارتقاء سلامت روان مورد توجه قرار گرفته است پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای می کوشد مفاهیم عرفانی مولانا را به شاخص های طراحی معماری ترجمه کرده و الگویی بومی برای مراکز مراقبه ارائه دهد یافته ها نشان می دهد که عناصر طراحی همچون نورپردازی، تدریجی سلسله مراتب، استفاده از مصالح بومی و پیوند با طبیعت می تواند تجربه مراقبه را عمیق تر و موثر تر کند همچنین توجه به ابعاد روان شناختی، زیبایی شناسی و عرفانی در طراحی نقش مهمی در پاسخگویی به نیازهای معنوی انسان معاصر ایفا می کند در نهایت، این پژوهش بر آن است تا با تلفیق عرفان مولانا و اصول معماری معنوی، فضایی خلق کند که نه تنها آرامش بخش باشد بلکه انسان را در مسیر تعالی روحانی یاری رساند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مسلم ربانیان

دانشجوی کارشناسی ارشد معماری، موسسه آموزش عالی غیرانتفاعی اشراق

مسلم ربانیان

دانشجوی کارشناسی ارشد معماری، موسسه آموزش عالی غیرانتفاعی اشراق

عادله روحانی

دکترای معماری، مدرس گروه معماری، موسسه آموزش عالی غیرانتفاعی اشراق

عادله روحانی

دکترای معماری، مدرس گروه معماری، موسسه آموزش عالی غیرانتفاعی اشراق

�بانیان، مسلم و روحانی، عادله،1404،مراتب وجودی عرفان مولانا به زبان معماری: الگویی بومی برای طراحی مراکز مراقبه،سیزدهمین کنفرانس بین المللی ایده های راهبردی در معماری، عمران و شهرسازی ایران،مشهد

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سیزدهمین کنفرانس بین المللی ایده های راهبردی در معماری، عمران و شهرسازی ایران25 مرداد 1404 · مشهد