نقش معماری بومی و استفاده از مصالح محلی در طراحی ساختمان های بندرعباس

چکیده مقاله

بندرعباس به عنوان یکی از شهرهای جنوبی ایران با اقلیم گرم و مرطوب دارای معماری بومی خاصی است که به طور چشمگیری تحت تاثیر شرایط اقلیمی جغرافیایی و فرهنگی منطقه قرار دارد استفاده از مصالح محلی در طراحی ساختمان ها و فضاهای شهری نقش مهمی در سازگاری با محیط و بهینه سازی مصرف انرژی ایفا می کند در معماری سنتی بندرعباس، مصالحی مانند سنگ، چوب، آجر، کاهگل و گچ به طور گسترده مورد استفاده قرار گرفته اند این مصالح نه تنها در ایجاد تهویه طبیعی و خنک سازی ساختمان ها موثر بوده اند بلکه به طور چشمگیری هزینه ها و مصرف انرژی را کاهش داده اند در این مقاله، به بررسی ویژگی های معماری بومی بندرعباس و نحوه استفاده از این مصالح در ساختمان های سنتی پرداخته می شود همچنین، تحلیل کاربرد این اصول در معماری معاصر و راهکارهای حفظ و گسترش این معماری در برابر روندهای شهرسازی مدرن مورد بررسی قرار می گیرد هدف این مقاله بررسی اهمیت معماری بومی در ایجاد فضاهای پایدار و مناسب با شرایط محیطی خاص بندرعباس و جلب توجه به نیاز به حفظ هویت معماری در برابر تغییرات شهری است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

زهره کمالی خورگو

کارشناس معماری شهرداری مرکزی بندرعباس

زهره کمالی خورگو

کارشناس معماری شهرداری مرکزی بندرعباس

کمالی خورگو، زهره،1404،نقش معماری بومی و استفاده از مصالح محلی در طراحی ساختمان های بندرعباس،چهاردهمین کنفرانس بین المللی ایده های راهبردی در معماری، عمران و شهرسازی ایران،مشهد

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات چهاردهمین کنفرانس بین المللی ایده های راهبردی در معماری، عمران و شهرسازی ایران26 آبان 1404 · مشهد