بررسی آزمایشگاهی اثر طول و زاویه اتصال به ساحل آبشکن باز توری سنگی بر توپوگرافی بستر در کانال مستقیم با بستر متحرک

چکیده مقاله

یکی از روش های محافظت از ساحل و ساماندهی رودخانه استفاده از آبشکن هاست توپوگرافی بستر از مسایل مهم در طراحی این سازه ها می باشد که به علت تنگ شدگی مقطع جریان و وجود گردابه های قوی دچار تغییرات می شود از شاخص های مهم در طراحی آبشکن، حداکثر عمق آبشستگی می باشد در تحقیق حاضر تاثیر طول و زاویه آبشکن برای آبشکن باز توری سنگی با تخلخل 30 درصد بر تغییرات توپوگرافی بستر بررسی شد نتایج نشان می دهد با افزایش طول، حداکثر عمق آبشستگی افزایش می یابد همچنین حفره آبشستگی گسترده تر می شود آبشکن های قایم تاثیر مخرب تری روی جریان داشته و عمق آبشستگی بیشتر و چاله بزرگتری ایجاد می کنند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

زینب بادپا

دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران دانشگاه بوعلی سینا همدان

سیده صدیقه پزین

دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران دانشگاه بوعلی سینا همدان

مجید فضلی

استادیار گروه مهندسی عمران دانشگاه بوعلی سینا همدان

�ادپا، زینب و پزین، سیده صدیقه و فضلی، مجید،1394،بررسی آزمایشگاهی اثر طول و زاویه اتصال به ساحل آبشکن باز توری سنگی بر توپوگرافی بستر در کانال مستقیم با بستر متحرک،دهمین سمینار بین المللی مهندسی رودخانه،اهواز

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دهمین سمینار بین المللی مهندسی رودخانه29 دی 1394 · اهواز