چکیده مقاله
اقلیم، محیط طبیعی و آسایش انسانی سه عامل اصلی در انتخاب مقصد گردشگری هستند و پیش بینی می شود که تغییر اقلیم جهانی بر هر سه فاکتور یاد شده تاثیر قابل توجهی داشته باشد هدف پژوهش پیشرو مطالعه پیامدهای تغییر اقلیم بر شرایط گردشگری منطقه چابهار است بدین منظور داده های اقلیمی دمای هوا، رطوبت نسبی و سرعت باد برای شرایط فعلی از سازمان هواشناسی کشور دریافت شد جهت شبیه سازیهای آینده نیز پارامترهای مذکور از برونداد مدلهای GFDLو EC ERTH پروژه CMIP۵ به کار رفته در تهیه گزارش AR۵ از پایگاه ESGF استخراج گردید در ادامه به منظور برآورد چشم انداز تغییرات اقلیمی در افق آینده نسبت به دوره پایه ۲۰۱۰ ۱۹۹۰ بازه زمانی ۲۰۶۰ ۲۰۴۱ آینده متوسط و سناریوی انتشار RCP۴ ۵ انتخاب گردید نتایج خروجی مدلهای GCM نشان داد مقادیر دما طی ماه های آگوست، ژوئن و دسامبر در شرایط آینده بیش از ۲ درجه سلسیوس نسبت به دوره مشاهداتی افزایش خواهد یافت و رطوبت نسبی نیز در ماه های اکتبر، فوریه و نوامبر به ترتیب به میزان ۲۲، ۱۹ و ۱۷ درصد کاهش پیدا خواهد کرد این تغییرات وضعیت اقلیم گردشگری منطقه را تحت تاثیر قرار داده و طول دوره آسایش انسانی برمبنای هر دو شاخص PMV و PET در افق ۲۰۴۱ ۲۰۶۰ کاهش پیدا میکند به عبارت دیگر در شرایط فعلی ماه های دسامبر، ژانویه و فوریه وضعیتهای کاملا مطلوبی را برای انجام فعالیتهای گردشگری فراهم نموده اند اما در آینده متوسط دوره آسایش زیست اقلیمی تنها محدود به ماه ژانویه بوده و تنشهای گرمایی با شدتهای مختلف در بخش وسیعی از سال بر اقلیم منطقه حاکم خواهند بود
کلیدواژهها
نویسندگان
فائزه شجاع
دکتری اقلیم شناسی، گروه جغرافیای طبیعی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان
محسن حمیدیان پور
استادیار گروه جغرافیای طبیعی، دانشکده جغرافیا و برنامه ریزی محیطی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان
شیوه ارجاع
�جاع، فائزه و حمیدیان پور، محسن،1400،پیش نمایی پیامدهای تغییر اقلیم بر الگوهای زمانی گردشگری در منطقه ساحلی چابهار،پنجمین کنفرانس بین المللی اقیانوس شناسی خلیج فارس،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات پنجمین کنفرانس بین المللی اقیانوس شناسی خلیج فارس4 بهمن 1400 · تهران