چکیده مقاله
ترکیدگی فلز جوش از جمله عیویی است که موجب عدم پذیرش جوش در خطوط انتقال می شود در این پژوهش تغییرات ایجاد شده در ساختار و حساسیت به ترکیدگی فلز جوش راسب شده از الکترود E8010 P1 بر حسب تغییرات ضخامت فلز پایه و دمای بین پاسی مورد بررسی واقع شده است بدین منظور از آزمون خمش طبق دستورالعمل بوهلر مطابق با استاندارد SEP1390 استفاده شد مطالعات انجام شده نشان داد که برای جلوگیری از ترکیدگی فلزجوش می بایست با افزایش ضخامت فلز پایه، دمای بین پاسی نیز افزایش یابد به عبارت دیگر حداقل دمای بین پاسی برای جلوگیری از ترکیدگی می بایست با افزایش ضخامت فلز پایه از 20mm به 30mm به ترتیب از 80°C به 120°C افزایش یابد افزایش دمای مذکور را می توان به تاثیر ضخامت فلز پایه بر سرعت سردشدن نسبت داد در ادامه به منظور کاهش دمای بین پاسی سعی شد با تغییر پارامترهای جوشکاری جریان و سرعت جوشکاری و در نتیجه کاهش سرعت سرد شدن کاهش دمای بین پاسی موردنظر محقق شود مطالعات ساختاری نیز نشان داد که عامل اصلی ترکیدگی تشکیل فازهای نامطلوب از قبیل فریت مرزدانهای و ویدمن اشتاتن در فلز جوش می باشد به عبارت دیگر با تغییر پارامترهای جوشکاری می توان با اعمال دماهای بین پاسی کمتر، از تشکیل این فازهای ناخواسته جلوگیری نمود و در نتیجه موجب کاهش حساسیت به ترکیدگی فلز جوش شد
کلیدواژهها
نویسندگان
مریم السادات امینی
دانشجوی کارشناسی ارشد
مسعود مصلایی پور
استادیار، دانشکده مهندسی معدن و متالورژی، دانشگاه یزد،
کاظم عمانی
شرکت تولیدی وصنعتی الکترود یزد
شیوه ارجاع
�مینی، مریم السادات و مصلایی پور، مسعود و عمانی، کاظم،1392،بررسی حساسیت به ترکیدگی فلز جوش راسب شده از الکترود سلولزی E8010 - P1،اولین کنفرانس بین المللی جوشکاری و آزمایش های غیرمخرب، چهاردهمین کنفرانس ملی جوش و بازرسی و سومین کنفرانس ملی آزمایش های غیر مخرب،کرج
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی جوشکاری و آزمایش های غیرمخرب، چهاردهمین کنفرانس ملی جوش و بازرسی و سومین کنفرانس ملی آزمایش های غیر مخرب6 اسفند 1392 · کرج