چکیده مقاله
در این تحقیق فلز پایه فولاد زنگ نزن آستنیتی 316 و فولاد زنگ نزن فریتی 409 را با فلز پر کننده 308L توسط روش جوشکاری قوس تنگستن با گاز محافظ جوشکاری شد فولاد زنگ نزن آستنیتی به علت پایین بودن مقدار فریت در فلز جوش در هنگام جوشکاری به ترک خوردن انجمادی حساس میباشد در این تحقیق ریز ساختار فلز جوش در ناحیه اتصال مورد بررسی قرار گرفت و یافته های پژوهشی نشان داد ساختار فلز جوش آستنیتی دارای مقداری فریت دلتا می باشد میزان فریت موجود در فلز جوش حاصل از هر دو فلز پرکننده به اندازهی بود که از احتمال ایجاد ترک گرم محافظت کند نتایج حاصل از متالوگرافی و بررسی با میکروسکپ نوری نشان داد که در اثر حرارت ناشی از جوشکاری دانه های منطقه متاثر از حرارت در هر دو فولاد رشد داشته و در مرز دانه های این ناحیه با رسوب کاربیدکروم همراه است مقدار این رسوبات در فولاد زنگ نزن فریتی 409 بیشتر از فولاد زنگ نزن آستنیتی 316 می باشد نتایج آزمون سختی نشان داد سختی فلز جوش بالاتر از فلزات پایه می باشد وجود ترکیبات بین فلزی باعث تغییر سختی مناطق مختلف اتصال شده است
کلیدواژهها
نویسندگان
مصطفی اسدی
دانشجوی کارشناسی ارشد دانشکده مهندسی مواد دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد
حمید غیور
استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد
مهدی رفیعی
دانشجوی دکتری دانشگاه صنعتی اصفهان
شیوه ارجاع
�سدی، مصطفی و غیور، حمید و رفیعی، مهدی،1392،بررسی ریزساختار و سختی در منطقه اتصال غیر مشابه فولاد زنگ نزن آستنیتی 316 به فریتی 409،اولین کنفرانس بین المللی جوشکاری و آزمایش های غیرمخرب، چهاردهمین کنفرانس ملی جوش و بازرسی و سومین کنفرانس ملی آزمایش های غیر مخرب،کرج
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی جوشکاری و آزمایش های غیرمخرب، چهاردهمین کنفرانس ملی جوش و بازرسی و سومین کنفرانس ملی آزمایش های غیر مخرب6 اسفند 1392 · کرج