نقش سرمایه روان شناختی در فرسودگی تحصیلی و تاثیر آن در ارتقاء کیفیت آموزش بالینی دستیاران جراحی عمومی دانشگاه علوم پزشکی مشهد

چکیده مقاله

مقدمه: فرسودگی تحصیلی مساله ای مهمی است که با عملکرد ضعیف تحصیلی در ارتباط است فرسودگی تحصیلی یکی ازمشکلاتی رایج در محیطهای آموزشی است که درصد قابل توجهی از دانشجویان از آن رنج می برند زیرا سبب ایجاد احساس درماندگی، تحریک پذیری، ناامیدی در دانشجویان شده و انگیزه تحصیلی و مشارکت در فعالیت های آموزشی را کاهش خواهد داد و در نهایت سبب افت عملکرد تحصیلی می شود فرسودگی تحصیلی علاوه بر تاثیر منفی که بر عملکرد و پیشرفت تحصیلی دانشجویان دارد در افزایش مشکلات روانشناختی آنها نیز تاثیرگذار است درواقع سرمایه های روانشناختی را می توان جزو ویژگیها و مهارت های مهم و اساسی در نظرگرفت که در صورت برخورداری دانشجویان در محیط آموزشی، آسیب پذیری کمتری در برابر رویدادهای استرس آور تحصیلی از خود نشان می دهند و درنتیجه به احتمال کمتری به فرسودگی تحصیلی دچار می شوند روش کار: دانشجویان دختر و پسر مقطع دستیاری بخش جراحی عمومی و زنان بیمارستان امام رضا ع و قائم عج بودند تعداد کل دانشجویان در مقطع دستیاری از سال ۹۹ تاکنون ۲۲۱ نفر بودند که از این تعداد، ۱۰۲ نفر دانشجویان زن و ۱۱۹ نفر دانشجویان مرد بودند از بین آنها ۶۰ نفر به صورت نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند اطلاعات با استفاده از پرسشنامه توسط پژوهشگر گردآوری گردید نتایج: نتایج پژوهش نشان می دهد بین سرمایه روانشناختی و فرسودگی تحصیلی با ضریب ۰/۵۰، ارتباط معنادار وجود دارد همچنین بین مولفه های سرمایه روانشناختی یعنی خودکارآمدی، تاب آوری، خوش بینی و امید با فرسودگی تحصیلی به ترتیب با ضریب همبستگی ۰/۴۳، ۰/۲۹، ۰/۴۵، ۰/۳۳، ارتباط معنادار به دست آمده است این نتایج نشان می دهد که با افزایش سرمایه روانشناختی و مولفه های آن در دانشجویان، میزان فرسودگی تحصیلی نیز کاهش پیدا میکند شایان ذکر است که همگی این ضرایب در سطح P

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

امین دلیلی

استادیار گروه جراحی عمومی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، ، مرکز تحقیقات جراحی سرطان

فاطمه معاونیان تربتی

دانشجوی دکترای روانشناسی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مرکز تحقیقات جراحی سرطان

�لیلی، امین و معاونیان تربتی، فاطمه،1401،نقش سرمایه روان شناختی در فرسودگی تحصیلی و تاثیر آن در ارتقاء کیفیت آموزش بالینی دستیاران جراحی عمومی دانشگاه علوم پزشکی مشهد،چهاردهمین کنفرانس بین المللی روانشناسی،مشاوره و علوم تربیت�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات چهاردهمین کنفرانس بین المللی روانشناسی،مشاوره و علوم تربیتی17 آذر 1401