چکیده مقاله
یکی از مسائلی که رویه محاکم قضایی در مورد آن مشخص نیست موضوع کتمان ازدواج و یا رابطه سابق می باشد در صحبت های قبل از عقد نکاح به دلیل رعایت حیا و در برخی موارد کم رویی ، طرفین صحبتی از ازدواج سابق و یا روابط جنسی در گذشته به میان نمی آورند و پس از عقد که یکی از طرفین از گذشته دیگری آگاه میشود بسیار متاثر می شود با مطالعه در این موضوع بنظر می رسد در تدلیس باید از صفتی که مورد توافق صریح یا ضمنی طرفین قرار گرفته تخلف شود و برای فهم این موضوع ابتدا باید به قصد طرفین رجوع نمود و توجه کرد که صفت مزبور در قلمرو تراضی طرفین قرار گرفته است یا خیر که بسته به مورد باعث تحقق خیار تدلیس در نکاح یا عدم تحقق آن میشود اما اگر از طریق اراده طرفین نتوان این موضوع را کشف کرد باید به عرف رجوع کرد امروزه عرف جامعه ما که اراده ضمنی اشخاص را نشان می دهد در عقد نکاح اصل را بر عدم ازدواج سابق طرفین میگذارد و مدعی باید ثابت کند که طرف مقابل از ازدواج سابق او مطلع بوده است ، اما در مورد صرف دوستی پیش از ازدواج به نظر می رسد اگر این موضوع برای طرفین دارای اهمیت است باید به آن تصریح کنند و دلیلی وجود ندارد که بوسیله آن بتوان عدم تجربه دوستی با جنس مخالف در گذشته را داخل در اراده ضمنی طرفین دانست
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
محمدی جوزانی، سجاد و عوض پور هیبت لو، فردین،1399،کاوش فقهی حقوقی در مورد کتمان ازدواج یا رابطه سابق،پنجمین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضای�
ارائهشده در
مجموعه مقالات پنجمین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضایی29 آبان 1399